Skip to main content

अवघड कोडे

सोल्युशन संपूर्ण कळलेले आहे असे आत्ता वाटते. प्लीज एकदा नजरेखालून घाला.

कोडे-
(१) ३ देव आहेत - अ, ब आणि क
(२) एक फक्त खरं बोलतो, एक फक्त खोटं बोलतो आणि एक मनाला येईल ते बोलतो म्हणजे randomly खरं किंवा खोटं.

ढढ्ढाशास्त्री परान्ने: आधुनिकतेचे खाली डोके वर पाय

काळ उघडी करणारी पुस्तके आणि इ.स. 1900 मधील इ.स. 2000सालची कल्पना हे लेख वाचून माझ्या आवडत्या पुस्तकाची आठवण झाली. त्या पुस्तकाची ओळख करून देणारा हा लेख मुक्त शब्द मासिकात प्रकाशित झाला होता, तो इथे पुनर्प्रकाशित करत आहे.

ढढ्ढाशास्त्री परान्ने

समीक्षेचा विषय निवडा

इ.स. 1900 मधील इ.स. 2000सालची कल्पना

“फ्रान्स 2000 साली…” या नावाने पॅरिस येथे आयोजित केलेल्या एका चित्रप्रदर्शनामध्ये 1899,1900, 1901 व 1910 साली काढलेल्या चित्रकारांच्या कृतीमध्ये “2000 साल कसे असेल?” हा विषय घेतला होता. (त्याकाळी त्यातील काही पेंटिंग्सचे पोस्ट कार्ड आकारामध्ये मुद्रित करून सिगारेट्सच्या बॉक्समधून विक्रीस ठेवलेले होते.)

स्पर्धा का इतर?

बेरोजगारी - समस्या आणि उपाययोजना

भारतात बेरोजगारी मोठ्या प्रमाणात आहे एक तर पदवीधर युवक रोजगारक्षम नसावेत किंवा त्यांना संधी उपलब्ध होत नसाव्यात.
पहिला मुद्दा आपण बघूयात.

तीराकाठी

तीराकाठी लांब सावल्या
झुकलेल्या वृक्षांच्या प्राचिन
आणि झुळुकतो सुरेल वारा
फुलारलेल्या वेळुबनातुन!

वृक्षांच्या राईत हरवले
जुनेपुराणे, अंतरलेले,
कथा मंडपी चितारलेले
धूरकोंडले दगडी राऊळ!

प्राचिन ज्याच्या तटबंदीच्या
चिरेबंद दगडांची वाकळ
चिवट, अनावर उन्मेषाने
उसवत आहे आतुर पिंपळ!

गाभाऱ्यातुन त्याच पुरातन
गंध नवा हा कसा परिमळे?
नाद नवा हा येतो कोठुन
कसे अगोचर भासे शाश्वत?

कुण्या काळचा श्वास भरूनी
निनादते सृजनाची सनई,
तीराकाठी मोहर पिवळा
वसंतातली अधीर धांदल!

सध्या काय वाचताय? - भाग २८

बऱ्याचदा एखादे पुस्तक आवडते; एखादा दीर्घ लेख आवडतो; वाचता वाचता त्याबद्दल थोडेफार सांगावेसे वाटते; पण सविस्तर समीक्षक लेख लिहायचा उत्साह किंवा वेळ नसतो. तरीही, अशा चर्चेने नवीन पुस्तकांची ओळख होते, दुसऱ्यांना ती शोधून काढावीशी वाटतात, आणि कोणी वाचून त्याबद्दल सविस्तर मत मांडल्यास नवीन चर्चेचा धागाही निघू शकतो. धागा जिवंत राहिला की प्रत्येक दोन-तीन दिवसांनी डोकावून नवीन प्रतिसाद वाचायला मजा येते. स्थळाच्या नियमांप्रमाणे चर्चेत भाग घेणाऱ्यांनी फक्त शीर्षक एवढेच न देता, पुस्तक-लेखाबद्दल एक-दोन का होईना ओळी लिहाव्यात अशी अपेक्षा आहे.

=========

ऍन ओड टू...

खातो मी मोत्यांची खिचडी
आणि साबुदाण्यांचे मिरवतो हार!

घेतो ओली चुंबनं तलवारींची
ओठांचे मी सोसतो वार!

लावतो नेलपेन्ट बोटांना
आणि जातो पौरुषाच्या पार!

टेकवतो बोचा रीतीभातीच्या निखाऱ्यांवर
आणि वाटून घेतो मस्त गाSSS र गाSSS र

...
...
...
सकाळपासून आज विंदांची...
आठवण येतेय फार!
आठवण येतेय फार!!

-नील आर्ते

भाई : पु. लं.चे चुकीचे व्यक्तिचित्रण

तेंडुलकर, नेमाडे हे लेखक अन्य भाषिक भारतीयांना माहीत आहेत, त्याप्रमाणे पु.ल. नाहीत. हा चित्रपट पाहून एक विनोदाचा अट्टहास करणारा गमत्या माणूस अशी काहीशी प्रतिमा अन्य भाषिक मंडळींची होऊ शकते. त्या अर्थाने हा चित्रपट पु. लं.चे चुकीचे चित्रण करतो.