त्याने जर्सीत अनेक भणंग पटेल इकडे तिकडे
फिरताना, भारतीय दुकानदारांशी दुधाच्या किमतीवर
वाद घालताना पाहिले .त्यांस इंग्रजी विशेष येत नव्हते पण
सततची तंबाखूची पीक सोडल्यास बाकी ते स्वच्छ होते आणि
वरच्या माणसाशी बोलताना नम्रही. तो मनात म्हणाला की तासाला
एक डॉलर अधिक दिल्यास ही सर्व प्रजा आपल्याकडे येईल .

मग त्याने अमेरिकेतील सर्वात मोठ्या तीन चेन्सना
औषधे विकू शकेल असा (अर्थातच गोरा) माणूस शोधून काढला
पण तो राहायचा कॅलिफोर्निया मध्ये ,
पन्नाशीचा , टकलू, बहुधा गे ,वर्षाला तीन लाख पगार मागणारा.

नमस्कार रसिकहो, पाट्यांच्या पुण्यात आपण आजुबाजुला पाहिल तर लक्षात येत की सगळेच एकमेकांशी 
डिजिटली जास्त कनेक्ट आहोत ,कवितेतला नायक त्याच्या नायिकेला या संभाषणाच्या व्यथा आणि फायदे सांगायचा प्रयत्न करतोय ....

फेसबूक तू अन व्हाॅटसॅप मी,नातं आपलं
ब्राॅडबँडचं
2G 3G दागिने घालून दोघांनी अाॅनलाईन
भेटायचं

लाइक सुपरलाइक स्पर्धेमध्ये,निखळ बोलण दुर्मिळ
झालं
तुझी माझी प्रेमपत्रं पोचवणारं कबुतर,डिजिटल दुनियेत बेकार झालं

प्लास्टिकचं प्रेम अन् प्लास्टिकचं भांडण 
अहो चाकापेक्षा कोरडं वंगण 
त्याच जुन्या भिंतींमध्ये रोज नवं सीमोल्लंघन

कुठली नाती अन् कसलं फिलिंग
आधी चॅटिंग नंतर डेटिंग

तुला न पडलेली माझी स्वप्नं खुडून टाकताना,
कानात घुमत राहते तू न मारलेली हाक..
आणि तू मला न लिहिलेली पत्र फाडून टाकताना,
डोक्यात रुंजी घालते तुला न आलेली आठवण..
बंद पापण्यांआड उतू चाललेली तुझी स्वप्नं,
आणि शिवलेल्या ओठांमागे अडवून धरलेली साद घेऊन मी चालतेय,
तुझी सोबत न मिळालेल्या या वाटेवरुन..
पण तरीही मनात जपून ठेवेन मी कायम,
तू न केलेलं प्रेम.....
----------------------------

merakuchhsaman.blogspot.com

काही गोष्टी आपल्याला मिळत नाहीत..
पैशाने विकत घेता येत नाहीत,
जबरदस्तीने आपल्याशा करता येत नाहीत,
वाट पाहिली म्हणून नशिबी येत नाहीत,
मागून मिळत नाहीत..
तरीही मागितलं...
स्वतःच्या स्वभावाला मुरड घालून,
निर्लज्ज ठरण्याची जोखिम पत्करत,
साद घातली तुला!
तुझं लक्ष माझ्याकडे जावं म्हणून...!
जग जिंकण्याच्या व्यापात गुंतलेला तू...
कळवळून तुला मारलेल्या हाकेनंतर तुझी नजर वळली खरी,
पण गलिव्हरने पहावं बुटक्यांच्या समूहाकडे, तशी..
त्यात उमटली नाही साधी दखलपण माझ्या आकांताची!
आणि क्षणार्धात पुन्हा बुडून गेलास आपल्या व्यापात..
आता शब्द कायमचे मुके,
हाक कायमची कोंडलेली...