Skip to main content

प्रेमरस धारा

सखे तुझे पायी, गळे अभिमान
इथेच निधान, कैवल्याचे

शब्दही निमाले, अश्रु ओघळले
हे कैसे उमाळे, अंतर्यामी..?

कारुण्य वात्सल्य, सखे तुझे प्रति
प्रिती की आसक्ती, ठाव नाही

एक मज ठाव, अंतरी जो भाव
त्याचे नाव गाव, पुसू नको

हृदयाची भाषा, न जाणे मस्तक
मौन मात्र एक, प्रकटन

असा ईश्वरीय , अनुभव सारा
प्रेमरस धारा, चिं
ब चिंब

<u><b>पुरावे </b></u>

पुरावे

कोणा खूप प्रिय व्यक्तीचा फोन
अचानकच येतो

आणि सवयीने ती म्हणून जाते
मी छान आहे

फोन ठेवते
बघत राहते त्या यंत्राकडे

आणि शोधत राहते त्यात
तिच्या 'छान' असण्याचे पुरावे

डोळ्यातून पाणी येईपर्यंत .

मिठी

मिठी

कितीक समुद्रापलीकडची मामे बहिण
पुऱ्या सात वर्षांनी मायदेशी आली
तब्बल दहा दिवसांसाठी

भेटलो नेहमी प्रमाणे
भावन्डे मामा मावशा वगैरे
आता आम्हीच चाळीशीपार
आणि ते तर साठीच्या पुढे

बहिण आणि बाकी सारे
मुबलक हसलो खाल्लो प्यायलो हिंदकळलो
पुऱ्या सात वर्षाची कसर भरत

निघताना ती गप्प गप्प , सुन्न
" ठरवलंय आता दरवर्षी यायचं "
दबल्या आवाजात ती पुटपुटल्यागत

आणि निरोपाच्या मिठी नंतर तर काहीच नाही उरले
गदगदणार्या तिच्या कणाकणातून
फक्त अगतिकता , स्वतःवर दोषारोपण
आणे सारे बंध विसविशीत झाल्यानंतर येणारी
काळीज चिरून जाणारी
विकल निराश बोच फक्त

मन माझे...

मन माझे, कधी मकरंद टिपणारे चंचल फुलपाखरू...
तर, कधी एक रम्य-विशाल कल्पतरू...

मन माझे, कधी पाळण्यातले निरागस चिमुकले बाळ...
तर, कधी अनुभवी वयोवृद्ध पिंपळाचे झाड...

मन माझे, कधी दूरवरचा चम-चमता तारा...
तर, कधी हा असीम आसमंतच सारा...

मन माझे, कधी स्वैर उडणारा पक्षी स्वच्छंदी...
तर, कधी दुःखातही राही आनंदी...

मन माझे, कधी रागाचा चढलेला पारा...
तर, कधी पावसाच्या अगणित धारा...

मन माझे, कधी असे थंडी कडाक्याची...
तर, कधी सुगंधी फुलं देव चरणाची...

मन माझे, कधी उन्हाळ्यातले रख-रखते उन...
तर, कधी हृदयाने छेडलेली एक प्रेमळ धून...

मीच वागवतो मला सावत्र भावासारखा - गझल

लांब आलो कितीतरी आता
जाउया आपल्या घरी आता

=====================

कोण आहे याइथे माझ्या स्वभावासारखा
सोसतो आनंद मी आता तणावासारखा

तू कशाला काढतो आहेस खोड्या जीवना
मीच वागवतो मला सावत्र भावासारखा

====================

घेत गेलो सारखा उपभोग आयुष्या तुझा
पण तरी जडलाच नाही रोग आयुष्या तुझा

====================

तुझे निश्चीत नाही हे तरी निश्चीत आहे ना
मला माहीत आहे हे तुला माहीत आहे ना

===================

एकटे प्यायला मजा येते
आपले व्हायला मजा येते

ती मला भेटण्याहुनी हल्ली
वाट पाहायला मजा येते

ध्येय नसण्यास ध्येय केले की
ध्येय साधायला मजा येते

सांभाळ

त्या प्रसंगाला तीन वर्षांपेक्षा जास्त काळ उलटून गेलाय. पण आजही ते चित्र जसच्या तसं डोळयांसमोर येत राहतं माझ्या!

त्या शनिवारच्या सकाळी मी एका छोटया गावात होते. सकाळचे जेमतेम अकरा - साडेअकरा वाजले होते, पण सूर्य डोक्यावर अक्षरश: तळपत होता. बस स्थानकावर मला उतरवून घ्यायला जे स्थानिक कार्यकर्ते आले होते, त्यांच्यापैकी एकाच या शाळेत काम होत. मला कोणाला भेटायच नव्हत शाळेत; म्हणून शाळेच्या आवारात थांबवलेल्या चारचाकीत मी नुसतीच बसून होते.

मी गेल्यावर

मी गेल्यावर नकाच ढाळू, उसणवारीचे आसू
मी गेल्यावर नकाच वाहू, श्रद्धांजल्या ढासू
कोण कुठला, रेंगता किडा, या जगातला मी
मेला म्हणुनी, फुलू दे काही, चेह-यावरती हासू ..

नकाच पेटवू, मेणबत्या, महाग होतील उगा
द्या कुणाला, गरीबाला रे, देतील बिचारे दुवा
कशास वाहता, स्मृतीस गंधित, कोमजणारी फुले
अंध मुलीला द्याल का रे, शब्द इतुका हवा

सभा भरवुनि, नकाच जाळू, वीज लाख मोलाची
सह्स्त्रचंद्रे गावी झाली, सवय अंधाराची
तरी वाटले, केले पाहीजे, काही याच्यासाठी ..
कविता माझी समजून घ्यावी, फुका टीकेच्याआधी

- जंतू

आमची हद्दपारी दिल्ली -चंदिगडला

Taxonomy upgrade extras

देवाचिये दादुलेपनाचा उबारा|
न साहावेचि साताहि सागरा||
भेणें वोसरूनि राजभरा |
दिधली द्वारावती ||
(अर्थः- देवाधिदेव भगवान श्रीकृष्ण ह्यांच्या तेजाने सातही सागर हैराण झाले व त्यांनी आपल्यातला काही भाग काढून कृष्णांस द्वारकानगरी दिली.) असे आद्य कवी नरिंद्र ह्यांना कृष्णाची स्तुती करताना म्हटलय.
बहुतेक आमचेही तेज आमच्या खड्डुस बॉस व सहकार्‍यांना सहन होत नसावे.मला उत्तर भारतात तडीपारीसाठी(डेप्युटेशनवर) पाठवायची म्हणूनच ह्यांनी व्यवस्था केली आहे.

एक लैंगिक समस्या

Taxonomy upgrade extras

मी मराठी नव्याने शिकत असल्यामुळे अधिक जाणकार वाचकांसाठी एक शंका उपस्थित करतो अाहे. कोणी काही प्रकाश पाडू शकल्यास मला अानंद होईल.

पुढच्या दोन वाक्यांत मी (माझ्या कानाला) जे बरोबर वाटतं ते क्रियापद वापरलेलं अाहे.

(१) एक गलेलठ्ठ कुत्रा अाणि एक उफाड्याची पोरगी रस्त्याने हळूहळू चालत गेले.
(२) मला बराच अस्वस्थपणा अाणि किंचित धास्ती वाटली.