Skip to main content

आपले वाङमयवृत्त – मार्च २०१२

बरीचशी मराठी प्रकाशनं आजकाल आपली मुखपत्रं नियतकालिकांच्या स्वरुपात प्रकाशित करतात. आपल्या पुस्तकांची प्रसिद्धी व्हावी हा त्यामागचा मुख्य हेतू असतो. त्यामुळे नवीन पुस्तकांविषयी माहिती, जुन्या पुस्तका/लेखकाविषयी लेख किंवा त्यातले उतारे, इतर माध्यमांत प्रकाशनगृहाच्या पुस्तकांची घेतली गेलेली दखल अशा प्रकारचा मजकूर त्यात असतो. यात गैर काही नाही, पण वर्तमानपत्राप्रमाणेच अशा मुखपत्रांना केवळ तात्कालिक मूल्य असतं. त्या तुलनेत लोकवाङमय गृहाचं ‘आपले वाङमयवृत्त’ खूपच दर्जेदार आणि संग्राह्य असतं. मार्च २०१२च्या अंकाचा हा परिचय :

फोनवरच संभाषण (२)

भाग १ - फोनवरच संभाषण

त्यानंतर एक दोन महिने गेले. सुहासबद्दल ती अगदी विसरून गेली होती. आणि एक दिवस तिचा नवऱ्याने तिच्या हातात एक पाकीट दिले. पत्र सुहासकडून होते. तिने उघडून पाहिले आणि तिला धक्काच बसला.
-------------------------------------------------------------------------------------

बॅकग्राऊंड..

कवितेची संदर्भटीप: ड्राफ्ट्स मधली एक मेल..

"ऐक ना.. मजा..
रात्री कामाचा मूड आला आणि मी सगळी रात्र नीरव शांततेच मस्त काम केलं. आता पहाटेचे चार वाजलेत! रात्री दीडपासून एकीकडे काम आणि कानात हरीप्रसादांचा यमन, शिवरंजनी आणि हेमवतीची सोबत अशी आमची मैफील झाली. रात्री एकदोनदा वाटलं सुद्धा की एक मेल करुन तुला ही मजा सांगावी पण अर्थातच तुझ्या झोपेची गाडी केव्हाच नॉनस्टॉप सुटली असणार..! तिला ब्रेक देणे प्रत्यक्षात केलेच नसते..पण त्या वाटण्याची सहजखूण म्हणून आता "मेल" ड्राफ्ट करुन ठेवतेय त्या वाटण्याच्या बॅकग्राउंडवर लिहिलेल्या या ओळी..!"

"बॅकग्राऊंड"...

रात्रीचे तीन प्रहर..

काही कळलेच नाही...

कधी गोड मजेशीर Student Life मधून "IT" च्या भयावह Professional जगात अडकलो, काही कळलेच नाही...
कधी Class Room मधील "Bench" ची जागा "2 X 2" च्या "Cubicle" ने घेतली, काही कळलेच नाही...
कधी "दुर्गा" च्या "Cold Coffee" ऐवजी Office च्या "Hot Coffee" चा Cup हातात आला, काही कळलेच नाही...
कधी रोजच्या "CAD-M" ची जागा Office Party मधल्या "Cocktail Juice" ने घेतली, काही कळलेच नाही...
कधी घरून आणलेल्या खमंग खाऊची जागा Office Pantry मधल्या "Bread-Butter" ने घेतली, काही कळलेच नाही...
कधी गरमा-गरम जेवणाची जागा पर्याय नसलेल्या "Midnight Maggi Noodles" ने घेतली, काही कळलेच नाही...

बोगदा

बोगदा

पलीकडे कदाचित किंचित उजेड असेलही
या आंधळ्या आशेवर
परंतु निर्भीडपणे
थेटच शिरतो बोगद्यात आपण
...
क्षण सरकत असतात
..
आसपास वरखाली
बेफाम अंधारमिठ्या
मागच्या उजेडाच्या दोराचेही
मिटत जाणारे संकेत
शब्दशः गर्भाचे ठोके
सखोल शून्यतेचे काही
..
गरगरणारे विवर
आणि व्यापून निःस्तब्धता ..
फक्त आपलेच प्रकाशकाजवे आणि
बुबुळांचे दिवे जपत
सरकतच राहतो आपण नेटाने
मंतरल्यागत
ती निर्वात पोकळी पकडून
..
आणि काळोखाचा पाश चिरत
दूरवर दिसते एक क्षीण तिरीप
अंधुकशी
अवध्या काही श्वासांना छेदत
ती बस मग फाकतच जाते
रेषांच्या लंबरुपात .

आणि एक निर्णायक क्षणी

मेनोपॉज (menopause) 'सोसणाऱ्या ' स्त्रिया .

Taxonomy upgrade extras

मेनोपॉज (menopause) 'सोसणाऱ्या ' स्त्रिया .... फक्त एक छोटी अपेक्षा ……………………………………………

मेनोपॉज (menopause) 'सोसणाऱ्या ' स्त्रिया हा समाजातील एक अति दुर्लक्षित गट आहे .या गटाकडे लक्ष द्या , असे सांगणे हा या लेखाचा हेतू आहे .मुळातच स्त्रीला,मग ती स्त्री गृहिणी, आई, बहिण,आजी कोणीही असो, गृहीत धरण्याची आपली 'थोर परंपरा' च आहे. काही नाटक सिनेमांमधून या विषयाला स्पर्श करण्याचा प्रयत्न झालाही आहे परंतु त्यात स्त्रीचा ' एक व्यक्ती' म्हणून विचार करा असा संदेश होता , इथे उपरोल्लेखित विषय अभिप्रेत आहे . एका नाजूक आणि अस्पर्शित विषयावर थोडी चर्चा व्हावी हा हेतू आहे....

आयुष्य

आयुष्य मी चालत आहे ,

सोबतीला चंद्र चांदण्या -

मी नाही कंटाळलो,

बिचारा चंद्र मूक राहिला !

पाठवून दिले त्याने

माझ्या सोबतीला -

विनातक्रार शांतपणे

किरणांसवे सूर्याला !

धागे आठवणींचे...

Office ते Room म्हणजे हिंजेवाडी ते विमान नगर, Bus चा हा कंटाळवाणा प्रवास किंचितसा सुखकर बनविण्याचे एकमात्र विश्वासार्ह साधन म्हणजे Mobile मध्ये Radio ON करून, Ear Phone कानात टाकून मस्त गाणी ऐकत बसणं... पण आज-काल गाणी ऐकवण्यापेक्षा वायफळ Advertisements चा बढीमार करणाऱ्या FM channels change करून-करून आज खरंच खूप कंटाळा आला होता... ( त्या FM channels चाही तसा फारसा दोष नाहीये त्यात, करावं लागतं पोटा-पाण्यासाठी त्यांनादेखील...)

म्हणूनच एरवीचा कार्यक्रम (Radio चा) रद्द करून, म्हटलं Mobile मधली गाणी ऐकुया, त्या FM channels change करण्याचा त्रास तर कमी होईल...

एखाद्या रचनेला दुर्बोध कुणी ठरवायचं ?

Taxonomy upgrade extras

ग्रेस गेले. खरं तर माणिक गोडघाटे गेले, ग्रेस आजही आहेत. माणिक गोडघाटे यांनी जे काही भोगलं त्यातून त्यांच्या भावविश्वात प्रचंड खळबळ उडाली. ही खळबळ एखाद्याला उद्ध्वस्त करण्याइतकी पाशवी होती. त्यावर एकच उपाय होता, तो म्हणजे व्यक्त होणे....