Skip to main content

(भाव(खावू)गीत):फेसबुकमुळे


(भाव(खावू)गीत):फेसबुकमुळे

तो:
जग हे आभासी कोणा न कळे
ती:
(हो रे, ते खरे, पण)
तु अन मी जवळी आलो फेसबूकमुळे ||धृ||

तो:
तुझा आयडी होता आयडी हा खरा
ती:
तुझ्याच आयडीमुळे तुला शोधीला मी बरा
तो:
होताच लॉगलाईन तेथे प्रित आपली जुळे ||१||

तो:
आठव पोस्टला माझ्या केलेस तू लाईक
ती:
त्यानंतर आपण कितीक फिरवीली बाईक
तो:
फोटो तुझा आता डिलीट करून टाक गडे ||२||

ती:
नकोच फेक आयडी आता नवे नवे ते करणे
तो:
नकोच तसलेच फोटो पाहून उगाचच झुरणे
ती:
दोन आयडी नको आता एकच आयडी पुरे ||३||

ती:

शाळेची वेळ

Taxonomy upgrade extras

महाराष्ट्रातील बहूतेक शाळा ह्या दोन सत्रात भरतात. एक सकाळ सत्र व दुसरे दुपार सत्र असली त्यात विभागणी असते.
विद्यार्थीसंख्येत वाढ झाल्याने असे करावे लागते. या शाळांत प्राथमिक व माध्यमिक शाळा येतात.
सकाळच्या शाळेची वेळ साधारणत: सकाळी ७ ते १२ व दुपारच्या शाळा ह्या दुपारी १२ ते ५:३० ह्या वेळात असतात.

आमचा ऐसी अक्षरे वरील प्रवेश

दिनांक २७ नोव्हेंबर की २६ नोव्हेंबर यातील कोणतीतरी एक दिनांक उजाडली तीच मुळी माझ्यातल्या व्यामिश्र, बहुउद्देशीय सातत्यपूर्ण, गंभीर व उद्याच्या समाजाच्या जडणघडणीवर प्रभावी ठसा पाडणारे लेखन करणार्‍या कवी व लेखकाच्या चेहर्‍यावर रंगपंचमीचे अनेक रंग लेवूनच!

२६ की २७ हे आठवत नाही कारण त्याच दोन दिवसात मनाला एकाग्र करून या युगाला ऐंद्रीयलोलूपतेपासून आणि विलासी मानसिकतेच्या दूरगामी धोक्यांपासून वाचवण्यासाठी वारुणीच्या पेल्यात मन बुचकळत होतो.

छत्रपती शिवाजी महाराजांचा जीवनपट - महत्वाच्या घडामोडींचा आलेख

तसे पहाता मी नविन धागे उघडत नाही वा नाही प्रतिसाद द्यायला जात. पण मायबोलीवर २००५ साली टाकलेला हा तपशील, महत्प्रयासाने येथेही टाकतो आहे. यास कारण झाले ते म्हणजे http://www.aisiakshare.com/node/262 या धाग्यावरील मन यान्ची http://www.aisiakshare.com/node/262#comment-3953 ही पोस्ट. तेथे त्यान्नी शिवकालाचे विशिष्ट टप्पे वर्णन करुन त्याचे विशेष सांगितले आहेत. त्यास सहाय्यकारी होईल असे वाटल्याने हा पुढील तपशील इथे देत आहे.

छत्रपति श्री शिवाजीमहाराजांच्या आयुष्याचा कालपट

आठवणीतले गाव - जामखेड ..!!

गुरुजींनी विचारले -बाळा हरबर्याचे झाड केवढे मोठे असते रे ..?
मी वर्गाच्या खिडकीतून बाहेर बघत म्हणालो -ते समोर दिसतेयना त्या पिंपळाच्या झाडा एवढे ..!

खूप काळ उलटून गेलाय. कधीतरी आठवण येते नि मला जामखेड आठवू लागते.
कशा रंगीत रंगीत आठवणी असतात बालपणीच्या .?.
६-७ वर्षाचा असेन.पहिलीत किंवा दुसरीत होतो. बाबांची बदली श्रीगोन्द्याहून जामखेडला झालेली.
जामखेडला आमची शाळा अर्ध गोलाकार पत्र्याच्या गोदामात भरायची असे स्मरते.[ते गोदाम अजूनही पोलीस स्टेशन जवळ असावे ]
विटकरी रंग असलेले ते गोदाम होते
ह्या वर्गात किती दिवस होतो आठवत नाही. नंतर मारुतीच्या देवळात

तो काळच मस्त होता. .

तंबाखू

ओठ बरेचदा बदलतो
पण तंबाखू सुटत नाही
डावीकडचा फाटलाय
हे,उजवीकडच्याला पटत नाही

तोंडही जुन्या चाळीसारखं
तंबाखू म्हणजे बिह्राडकरु
ओठांसारख्या मोकळ्या खोल्या
ईकडे भरु का तिकडे भरु?

भाडेकरुंचं प्रेमही अजीब..
रहायला चालते कुठचीही खोली
एकीकडचा उडाला चुना..
की लगेच दुसरीकडे रहायची बोली

दारुवाल्यांना म्हणतात तळिराम
त्यांचा सगळा साजच मोठा..
आंम्हालाही म्हणावं मळिराम
आमचा तर फक्त कार्यक्रमच छोटा

आंम्हा दोघांची एकच गल्ली
त्यांना झाकुन आंम्हाला काढा
त्यांचा आहे एक्सप्रेस हायवे
आंम्ही पितो लोणावळ्यात सोडा

रस्ता वेगवेगळा असला तरी
वाट आमची एक आहे
त्यांचा अंड्याचा.....तर

ऐसी अक्षरे ट्रेडिंग एक्स्चेंज

ऐसी अक्षरे वर वेगळं काय? हे नुकतंच घडलेलं विचारमंथन वाचून आम्हा संपादक (व्यवस्थापक, संपादक, सहसंपादक, श्रेणीदाते, तारकादाते वगैरे सगळ्या असामान्य सदस्यांसाठी शॉर्टफॉर्म) मंडळींमध्ये खळबळ उडाली. लवकरच काही आगळंवेगळं केलं नाही तर महिन्याभरातच 'ऐसी अक्षरे' अल्पायुषी ठरणार काय? असा एखादा लेख येईल अशी खात्री वाटायला लागली. त्या लेखातली काही वाक्यंसुद्धा आमच्या डोळ्यासमोर तरळायला लागली.

"सुरूवात तर चांगली झाली होती - श्रेणी, तारकांच्या सुविधा देऊन, 'समूहाची लोकशाही' वगैरे रौप्यवर्खी शब्द वापरून...."