Skip to main content

ऐसीअक्षरे संस्थळ चालवायला खर्च किती येतो?

धाग्याचे शीर्षक जरी लक्षवेधी (प्रोवोकेटीव्ह) असले तरी विषय तांत्रिक आहे. वेब होस्टिंग बद्दल चर्चा व्हावी म्हणून हा धागा सुरू केला आहे.
हा प्रश्न ऍडमिनना व्यनितुन विचारता आला असता पण भविष्यात कोणाला हाच प्रश्न पडला तर उत्तर शोधायला सोपे जावे म्हणून हा प्रपंच!

याचबरोबर एखादी वेबसाईट सुरू करण्यासाठी काय काय करावं लागतं यासाठी जाणकारांकडून माहितीच्या प्रतीक्षेत. थोडं फार मी ऑनलाईन वाचलं आहे, पण डिटेल माहिती नाही.

धन्यवाद!

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

वैचारिक - २

आरक्षणे देऊनही एखादा समाज शैक्षणिकदृष्ट्या सक्षम होईल याची सध्याच्या काळात खात्रीपूर्वक सांगता येत नाही. कारण भारतीय शैक्षणिक व्यवस्था म्हणजे मराठीत इंडियन एज्युकेशन सिस्टीम बुरसटलेली आहे. म्हणजे ही व्यवस्था बदलायला मूळातच
सुधारणा करून आणायला पाहिजे.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

वैचारिक - १

कॉंग्रेस, भाजपा सारखे राष्ट्रीय पक्ष हे केवळ लोकशाहीचे मुखवटे आहेत. खरा देश चांडाळ चौकटी चालवत आहे. या चांडाळ चौकटीत देशातील व परदेशातील गुंतवणुकदार, कार्पोरेट व इंडस्ट्रियल लॉबी, मेडिया हाउसेस मँनेज करणारे आणि तथाकथित धर्माचे ठेकेदार असे सगळे येतात. त्यामुळेच मतदानाच्या वेळी सर्वाधिक ध्रुवीकरणासाठी महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे जातपातधर्म. त्याचा वापर पुरेपूर करुन घेण्यासाठी राजकारणी नेहमीच तयार असतात. शिकले सवरलेले पण याला बळी पडतात. घडलेल्या घटनांचा केवळ जातपातधर्म यावर आधारित उल्लेख करणारे स्वतःला धर्मनिरपेक्ष वगैरे म्हणवून घेतात.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

येथे मृत्यूचाही बाजार होतो

येथे मृत्यूचाही बाजार होतो
सोबत उथळ विचारांचा बागुलबुवा
मेलेल्यांचा जात, धर्म पाहून होतो निषेध
विचारसरणीच्या सरणावरती असतो इव्हेंट
मानवतेच्या उदरात उजवे डावे वेगळे होतात
उथळ विचारांच्या कोशात विचारजंत एक होतात
आमचा मेला तर असहिष्णुता तुमचा मेला तर पूर्वाश्रमीचे पाप
अशाच कमकुवत बौद्धिक चर्चा जोरजोरात
उकरुन काढतात जूने संदर्भ आपल्याच विचारसरणीचे राखून अबाधित हक्क
काढले जातात जात-पात अन् धर्माचे वाभाडे
विखुरलेले वैचारिक नागडेपणाचे आखाडे
आहेत नंतर मोर्चे, शोकसभा अन् आणाभाका
शिणलेल्या क्रांतीचा निपचित फौजफाटा

लेखकराव

एकदा एक लेखकराव जगणं समजून घ्यायला निघाला
मग झाला सज्ज हाती धरून लेखणी
खरडली गेली तगमग पानोपानी
वाचून पाहतो तर काय..
लिहीली गेली न संपणारी कथा…
नायक नायिका आणि त्यांचं आयुष्य..
विचारधारा तेवढी राहिली…
परंतु एकच अडचण वैचारिक भूमिका कोणती…
सामाजिक.. राजकिय.. आर्थिक..
मानसिक.. वैज्ञानिक.. अध्यात्मिक..
धार्मिक.. ऐतिहासिक.. सर्वकालिक..
मग लौकिकार्थाने सभोवतालं धुंडाळीत राहिला
सगळ्या विचारसरणीत गुरफटून गेला
मग सुरू झाले साक्षेपी आकलन..समीक्षण
मग केले अवलोकन.. सिंहावलोकन..
अखेरीस जन्मापासून ते आजवरचं सगळंच पडताळून पाहू लागला…

आम्ही हिंदू

आम्ही हिंदू, आम्ही हिंदू
विस्कटलेले अनेक बिंदू
कोणाकोणाला आम्ही वंदू
पोकळ सलोख्यातच नांदू

भव्य दिव्य कल्पक कथा
पुराणातील दाहक व्यथा
स्वयंघोषित परमपूज्य आस्था
शांतपणे कुठे टेकवू माथा

भेदरलेल्या संस्कृतीच्या वाटा
माणूसपणाला निव्वळ फाटा
भरकटलेल्या उत्सवांच्या लाटा
तुंबलेल्या दानपेटीतल्या नोटा

गर्जा जयजयकार तयांचा
गांव तेथे सम्राट ह्यांचा
अवडंबर मात्र धनिकांचा
विकलेल्या बाजारू धर्माचा

एकीचे नेकीचे दिव्य समीकरण
एकटेपणाचे वास्तव भीषण
बरबटलेल्या जातींचे ग्रहण
जावे कुठे कुठे शरण

गदारोळ

एके दिवशी गदरोळ झाला
धर्म, जात-पात, संस्कृती, सभ्यता, आचार-विचार आणि माणूसकी संसदेवर चाल करून गेले निषेधासाठी
अन् ह्यांचा म्होरक्या होता स्वातंत्र्य
स्वातंत्र्याने तर हिरिरीने सहभाग घेतला
सगळ्यांचा एकच नारा
अबाधित रखो आस्तित्व हमारा!
स्वातंत्र्याने पुढाकार घेतला कारण वर्षातला एक दिवस सोडून त्याला कोणी पुसतच नव्हतं
आज तर हुरूप एव्हढा होता की सगळ्यांना घेऊन संसदेवर जाऊ म्हणाला
धर्म तर त्वेषाने पेटला होता बेरंग होऊन बेछूट झाला होता कारण स्वतःचा असा त्याचा रंग शिल्लक नव्हता
जोर मात्र सगळ्यांपेक्षा जास्त होता
जात-पात तर सवयीनुसार लगेचच मोर्च्यात आले

परवा आमचा पोपट वारला! - एक दृष्टीक्षेप

डॉ. चंद्रशेखर फणसळकर यांनी लिहिलेल्या 'परवा आमचा पोपट वारला' या उपहासात्मक एकपात्री नाटकाचे अभिवाचन अतुल पेठे यांनी केले आहे. हा नाट्य-अभिवाचन प्रयोग म्हणजे प्रेक्षकाला अंतर्मुख करायला लावणारा आहे. भावनिकदृष्ट्या जोडला गेलेला सजीव (पोपट पक्षी) आणि त्याच्या मृत्यूआधी व नंतर आलेल्या अनुभवांची हलकी- फुलकी गोष्ट म्हणजे 'परवा आमचा पोपट वारला'.

समीक्षेचा विषय निवडा