Skip to main content

टी.सी.

अपडाऊनच्या दिवसांतली गोष्ट आहे. मुंबईहून बोईसरला जाण्यासाठी त्यावेळी फक्त लांब पल्ल्याच्या गाड्याच उपलब्ध असत. त्यामधे रोज प्रवास करणार्‍या, माझ्यासारख्यांना, बसायला मिळणे मुष्किल असायचे. त्यावर पर्याय म्हणजे, विरारपर्यंत लोकलने जाऊन तिथून सुटणारी शटल सर्व्हिस पकडणे. आमच्यासारखे, वेळाचे फारसे बंधन नसलेले, हा पर्याय स्वीकारीत. हे शटल प्रकरण फार गंमतीदार होते. रेल्वेच्या लांबच्या प्रवासासाठी अयोग्य झालेल्या जुन्या पुराण्या बोग्या, स्क्रॅप यार्डात पाठवण्याआधी, या शटल साठी वापरत. सहाजिकच मग, प्रथम वर्गातही सीटस्,पंखे,बर्थ, ट्रे, आरसे इत्यादि गोष्टी मोडकळीला आलेल्या असत.

ललित लेखनाचा प्रकार

डॉ होमी भाभांच्या निमित्ताने ...

गेले महिनाभर माझ्या ऑफिसमध्ये विद्यार्थ्याची व त्यांच्या पालकांची ये-जा चालू होती. दरवर्षी 'होमी भाभा बालवैज्ञानिक स्पर्धे'त इयत्ता ६वी व ९ची हजारो मुले भाग घेतात. या वर्षी ६वीकरता 'घनकचरा व्यवस्थापन' तर ९वीकरता 'पर्यावरणस्नेही पर्यटन' हे विषय होते. काही पालक-विद्यार्थी व्यवस्थित विषय समजावून घेऊन 'होमवर्क' करून प्रकल्पावर विचार करून मार्गदर्शनाकरता आले तर बरेच जण अजूनही चाचपडत होते. काहींचे प्रकल्प आम्ही पूर्ण बदलून नवी दृष्टी दिली तर काहींना फक्त थोडक्यात मदत केली, कारण त्यांना स्वतःला हा विषय स्पष्ट झाला होता.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

निबंध : भारतीय करव्यवस्थेचे पाणीपुरीच्या संदर्भात आकलन

मी एक पुरूष आहेय आणिक अर्थशास्त्रात पिएचडी केलेली आहेय. माझ्या बायकोला पाणीपुरी खुप आवडते. मला पाणीपुरी आवडत नाही. अजिबात आवडत नाही. पाणीपुरीवर सरकारने अव्वाच्या सव्वा टॅक्स बसवायला पाहिजे असे मला मनोमन वाटते.

ललित लेखनाचा प्रकार

घननीळ वाजवी बासरी

ये पुन्हा, भेदून ये स्थल-काल-पटलाला, इथे
ये जरा, ऐकू पुन्हा ती शब्दविरहित भाषिते

ये इथे, स्पर्शू पुन्हा चल जाणिवेची ती मिती
जी दिसे स्वप्नात, सरत्या जागृतीच्या शेवटी

ये इथे, ऐकू पुन्हा, घननीळ वाजवी बासरी
दूर मग बरसून येऊ तप्त मरूभूमीवरी

‘बटरफील्ड 8.’ सर्वस्वी एलिझाबेथ टेलरचा चित्रपट...

हॉलीवुडच्या नायिकेचा आशावाद

अविस्मरणीय हॉलीवुड

रवींद्र दत्तात्रय तेलंग

नवरा कसाहि असला तरी त्याच्याच सोबत आपलं संपूर्ण आयुष्य काढण्याची भाषा करणारी बायको, फक्त भारतीय चित्रपटांमधेच नव्हे, तर हॉलीवुडच्या चित्रपटांमधे सुद्धा नायिकांनी रंगवली आहे. नवरा बाहेरच्या बाईच्या नादी लागला तरी त्याची सेवा करून त्याला वठणीवर आणण्याची भाषा देखील प्रसंगी नायिका करतांना दिसतात. नवरा किती ही वाईट असला तरी आपल्या चित्रपटांचा शेवट मात्र गोड होतो. हॉलीवुडचं वेगळेपण इथेच ठळकपणे नजरेत भरतं.

ललित लेखनाचा प्रकार

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १९ ते २३

प्रकरण १७ आणि १८ ची लिंक: http://www.aisiakshare.com/node/6506

---
(आज पाच प्रकरणे १९ ते २३ एकदम टाकतो आहे. मग २४ वे प्रकरण ६ मार्चला प्रसिद्ध होईल!)

प्रकरण 19

बस ड्राइवरने अचानक जोरात ब्रेक दाबल्याने राजेशची तंद्री भंग पावली. बसमध्ये बाजूच्या सीटवरचा रा. म. मालवणकर यांचे “जीवनाचे शिल्पवृक्ष” हे पुस्तक वाचणारा आधीच्या स्टँडवर केव्हाच उतरून गेला होता. धर्मापूरला जाऊन तो जे करणार होता त्याद्वारे त्याच्या प्रतिशोधाच्या शोधार्थ एक पाऊल तो टाकणार होता.

ललित लेखनाचा प्रकार

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १७ आणि १८

प्रकरण १६ ची लिंक: http://www.aisiakshare.com/node/6505

प्रकरण 17

सकाळी दहा वाजता आईने बनवलेलं भाजणीचं थालीपीठ हिरव्या मिरच्यांच्या ठेच्यासोबत खातांना राजेश आईला म्हणाला, “मस्त झालंय थालीपीठ आणि ठेचा! आणि सोबत ताजं दही असल्याने झकास बेत आहे. आता दुपारी तीनेक वाजेपर्यंत तरी भूक लागणार नाही. मी नाश्टा झाला की धर्मापूरला जाऊन येतो जरा.”

“अरे राजेश! काय नुसता फिरत असतोस? आजच्या दिवस आराम केला असतास, मग उद्या गेला असतास. आज आपल्या गावातल्या नदीवरच्या दक्षिणमुखी हनुमान मंदिरात संध्याकाळी जाऊ आपण!”

ललित लेखनाचा प्रकार

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १६

प्रकरण १५ ची लिंक: http://www.aisiakshare.com/node/6503


(सूचना: वाचकांच्या वाढत्या मागणीमुळे आज माझ्या वाढदिवसापासून या कादंबरीचे दर सोमवारी आणि शुक्रवारी ऐवजी दररोज एक प्रकरण प्रकाशित करण्यात येईल)

प्रकरण 16

ही घटना राजेश जवळ जवळ विसरून गेला.

आर्ट्सला शिकत असतांना राजेशने सहज म्हणून एक छोटी थरारक आणि रहस्यमय कादंबरी लिहिली: “खेळ हा नशिबाचा!.

त्याचे हस्तलिखित त्याने एका मुंबईच्या नवीनच सुरु झालेल्या दिवाळी अंकाला पाठवले (“कथामंथन”).

ललित लेखनाचा प्रकार

:संपूर्ण दीप्ती:

:संपूर्ण दीप्ती:

म्हणजे खिडकीच्या बाहेर संपूर्ण दीप्ती दिसली मला ,
पण त्याची व्याख्या करता येईना , समजेना अगदीच काय म्हणावं याला
संपूर्ण च्या संपूर्ण दीप्ती दिसल्यावर कसं वाटतं ते ...

ना दुःख , ना आनंद ही , ना भय ,
ना गोंधळ , ना उपेक्षा, ना हर्ष ,
ना आशा , ना शांती आणि ना आसक्ती ,
काय हे ?
हे काय घरंगळून गेलं माझ्यावर ,
हे कुठले भाव नक्की वेढून राहिले -
की तो क्षण संपूर्ण जगून गेलो,
त्या क्षणी त्या ठिकाणी होतो

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १५

प्रकरण १४ ची लिंक: http://www.aisiakshare.com/node/6501

प्रकरण 15

त्या दिवशी सुप्रिया सोबत “कॅपलर्स कॅफे” मध्ये बोलणे झाल्यावर राजेश रूमवर गेला, त्याने तयारी केली आणि स्टेशन वर आला.

मुंबईहून “स्वागतपुरी” गावाला जायला सात ते आठ तास लागतात. राजेश ट्रेनमधून गावातल्या स्टेशनवर उतरला तेव्हा रात्रीचे दहा वाजले होते. मग रिक्षा करून तो घरी पोहोचला. त्याचे एक छोटेसे वडिलोपार्जीत दुमजली घर होते..

त्याचे वडील लहानपणीच वारले होते. मग त्याने आणि आईने मेहनत करून संसाराचा गाडा इथपर्यंत आणला होता.

ललित लेखनाचा प्रकार