Skip to main content

तेव्हा

वास्तवाच्या लाक्षागृही
पुन्हा भस्मसात झालो
एका नव्या शेवटाची
तेव्हा सुरुवात झाली

ओतप्रोत तळ्याकाठी
पुन्हा सांडवा खोदला
दूर पाणलोटामध्ये
तेव्हा ढगफुटी झाली

आभाळाच्या तुकड्यात
पुन्हा पेरल्या चांदण्या
तेव्हा आकाशगंगेची
किनखाप झळाळली

शब्द शब्द मग केला
पुन्हा पुन्हा वज्रलेप
कवितेची वही तेव्हा
अश्रूंवर तरंगली

कल्ला

मुंबईतनं आलेलो इथे. सगळे बोललेले की लहान गावात कशाला जाताय तुम्ही म्हणून. पण हे काय लहान गाव नाही, आणि मोठं शहरपण नाय वाटत. मालाडला स्टेशनजवळ घर होतं आपलं मस्त. पोरं जास्तकरुन गुजराती. मेहुल, राजेश, निलेश अशी. थोडी आपल्यासारखी. मराठी. परब, कांबळी, करमरकर वगैरे. पण इथे सगळेच मराठी. आणि बोलायला भेंडी एका वाक्यात १-२ शिव्या तर येणार म्हणजे येणारच! शिवाय इथलं घर मोठं आहे. ४ खोल्या आहेत. मस्त एरिया आहे, झाडीबिडी आहे आजुबाजुला. शाळा आहे जरा लांब पण काय फरक पडत नाही.

ललित लेखनाचा प्रकार

यात्रा

आमचा सगळा पट्टा तसा सधन. पावसावर होणारी शेती अगदीच नावाला किंवा मग गरजेपुरती. म्हणजे बाजरी, ज्वारी यासाठी. आमच्या वरच्या भागात मात्र पावसाचे प्रमाण जास्त. त्यामुळे तेथे मात्र भातशेतीच प्रमुख. हा भाग म्हणजे माळशेज घाटाचा परिसर. साधारण घाटाच्या अलीकडील, म्हणजे कोळेवाडी, मढ, करंजाळे वगैरे. पिंपळगाव जोगा धरणाच्या बॅकवॉटरच्या कुशीत वसलेली गावे. भात खावा तर याच भागातला. आजी सांगायची “भाताच्या पेजेत वात वळून लावली तर दिवा पेटायचा आणि भात शिजलेला साऱ्या गावाला कळायचे असा सुवास पसरायचा.” अर्थात पिढ्या दर पिढ्या सगळ्याच गोष्टींचा दर्जा घसरत गेला.

ललित लेखनाचा प्रकार

कोप

कोप
वणवण पळतोक्षीती पसारीत कोपा ।
जळत जळत अंती-बाह्य ओढी प्रकोपा ।
पण सहज जरि वेशीत केल्या मशाला ।
जिवन समर होता दीन पूर्ता बुडाला ।
विनय गुण तरी कोशी असावे निखारे ।
अवगुण दिसता नीती स्मरावे सख्यारे ।

Cold Blooded - १० (अंतिम)

रोशनी, जवाहर आणि अखिलेश या तिघांचीही हत्या करण्यासाठी बॅट्रॅकटॉक्सिन वापरण्यात आलं आहे हे ऐकून चारु नखशिखांत हादरली होती. रोहित बँगलोरला डॉ. मालशेंच्या लॅबमध्ये आलेला असतानाची सारी चर्चा क्षणांत तिच्या नजरेसमोर फिरुन गेली!

"मिसेस द्विवेदी, तुम्ही डॉ. मालशेंच्या लॅबमध्ये असिस्टंट म्हणून काम करता, राईट?"

"येस!" चारु स्वत:ला सावरत उत्तरली.

"तुम्ही आणि शेखर अमेरीकेहून परत येताना कोलंबियात थांबून बॅट्रॅकटॉक्सिन घेवून मुंबईला आलात, करेक्ट?"

ललित लेखनाचा प्रकार

एका लेखकूची दिवाळी

एका लेखकूची दिवाळी

मे महिना उजाडला, हवा गरम व्हायला लागली, आणि एके दिवशी लेखकूला जाग आली. तो सवयीप्रमाणं लगेच स्वयंपाकघरात गेला.

“थांबा जरा. पोहे होतायत अजून. लगेच उठल्याउठल्या ‘खायला दे’ म्हणून घाई करू नका,” लेखकूपत्नी म्हणाली.

पण लेखकूला त्यावेळी पोह्यांची भूक नव्हती, हे त्याच्या अजाण आणि असाहित्यिक पत्नीला काय कळणार? त्यानं तडक जाऊन सासरेबुवांनी मागच्या दिवाळीत भेट दिलेल्या फ्रीजला लावलेलं कॅलेंडर उघडलं आणि गब्बरसिंगसारखा प्रश्न फेकला,” दिवाळी कधी आहे? कधी आहे दिवाळी?”

ललित लेखनाचा प्रकार

संस्कार

एका लेखावर शामची आई, आणि तिने शामवर केलेले संस्कार यावर थोडी चर्चा झाली. ती थोडी व्यापक करण्यासाठी हा चर्चाविषय. तुम्ही तुमच्या मुलावर कुठचे संस्कार करण्याचा प्रयत्न केला, करत आहात वा करणार आहात? तुमच्या आईवडिलांनी तुमच्यावर कोणते संस्कार केले वा करण्याचा प्रयत्न केला? कुठचे संस्कार आजच्या घडीला आवश्यक आहेत? उत्तर देताना शक्यतो त्या गुणाचं वर्णन एका शब्दात लिहून त्यापुढे त्याचं वर्णन लिहा.

मी सुरुवात करतो.

अस्मिताची कविता

मनबाभूळ

कधी धूसर धूसर
कधी अंधारल्या वाटा
मिट्ट काळोखाच्या दारी
आहे बाभळीचा काटा

काटा घुसला घुसला
कळ देहात देहात
दुःख वेदनेची झळ
जीव झाला कासाविस

केला देवाचा ग धावा
का रे दिलीस वेदना?
किती अंत बघशील
सांग जरा माझ्या मना

वाटे फुलावे फुलावे
साथ कोणाची मिळेना
एकट्या या बाभळीला
कसे जगावे कळेना....

लाल, गुलाबी, पिवळी
कधीकधी उमलते
काटे देहाला बोचरे
असूनही ती सजते

-अस्मिता

कवयित्रीविषयी

शिशिर

हवेत आता लख्ख गारवा

स्वच्छ निळाई, केशरी थवा

पानांचा हा लालस मोहर

जाईल गळून, जरी मज हवा

देठात उबेचे आठव अजुनी

धग पानांची डोळ्यांमध्ये

जाणवते पण, पोचत नाही

आक्रसलेल्या गाभ्यामध्ये

झाडांनी कोठून आणला

विखार इतक्या सौंदर्याचा

अट्टहास होता का केवळ

बहरानंतरही बहराचा?

बोच पांढरी वाऱ्यामधून

हाक नव्हे ती - घंटा कानी

आभास तो पेटलेपणाचा

गाळण्यापूर्वीच्या निकरानी