Skip to main content

सामान्यांच्या विचित्र आवडी --१४ टॅन आणि तिमा

फार दिवसापासून जे डोक्यात होतं ते १४ टॅन ह्यांचा http://www.aisiakshare.com/node/6957 हा धागा पाहून वर आलं. आपल्याकडे "लोकप्रिय" , "फेमस" वगैरे आवडी म्हटल्या की त्या आपोआप सामान्य, नॉर्मल समजल्या जातात. मला तरी खूपदा त्याच्याशी जोडून घेणं, आवडून घेणं जमत नाही. आणि "ह्यात आवडण्या सारखं काय आहे?" असा प्रश्न पडतो. काही ठळक उदाहरणं म्हणजे वडापाव, पावभाजी आणि मिसळपाव ह्या पदार्थांचा उदोउदो.

ललित लेखनाचा प्रकार

पिकनिक

एकोणिसाव्या शतकातील न्यू गिनीमधील एक किस्सा:

काही मित्र पिकनिकची तयारी करत होते.

अगोलाव्हे म्हणाला, "मी चकमकीचा दगड, आणि मांस धुरावायची सामुग्री आणीन."
बारूनोमा म्हणाला, "मी यॅम नावाचे कंद आणीन."
पिंकेटा म्हणाला, "मी कोंबड्या आणीन."
लोवाई म्हणाला, "मी अननस आणि पाॅपाॅ फळे आणीन."

सगळे ऊलालीनकडे पाहू लागले.

ऊलालीन म्हणाला, "अगोलाव्हे, तू चकमकीचा दगड, आणि मांस धुरावायची सामुग्री नक्की आणशील?"
अगोलाव्हे म्हणाला, "अलबत!"

ऊलालीन म्हणाला, "बारूनोमा, तू यॅम नावाचे कंद नक्की आणशील?"
बारूनोमा म्हणाला, "नि:संशय!"

ललित लेखनाचा प्रकार

चोरीचा मामला

दुपारपास्नं डोकं जड झालं होतं. दोनच दिवस झाले होते, पण विथड्राॅअल सिम्प्टम्स् मेजर जाणवायला लागले होते.

शेवटी असह्य झालं. ताडकन् लाथेनं पांघरूण फेकलं, टीशर्ट घातला आणि घराबाहेर पडलो. मह्याला हाक मारली. तो बहुतेक माझी वाटच बघत होता भेंजो.

आमची हाऊसिंग सोसायटी जरा गावाबाहेर आहे. ("एक्स्क्लुझिव एक्स्क्लेव्ह" अशी जाहिरात केलेली बिल्डरने. भेंजो मराठी रंगार्‍याची वाट लागली असणार जोडाक्षरं लिहिताना.) तर मेनरोडवरनं खाली येणारा रस्ता वळतो तिथे जरा सुनसान असतं. लाईटपण पोरांनी क्रिकेट खेळताना फोडलीय आणि एवढ्या लांब सोसायटीने सीसीटीव्हीपण नाही लावलाय.

ललित लेखनाचा प्रकार

सखे फक्त तुझ्यासाठी

चार शब्द प्रेमाचे
उमटले माझ्या ओठी
शब्दच झाली फुले
सखे फक्त तुझ्यासाठी ll १ ll

माझ्या जीवनातील आहे
तू आश्वासक साथ
तुजमुळे लाभे मज
स्नेह सौख्याचा हात ll २ ll

तुझ्या स्वभावातील गोडवा
वाढवी स्नेहसौख्य आपुले
माझ्या आनंदाचे क्षण
आपुल्या मैत्रीनेच झाले ll ३ ll

निर्मळतेची जोड सखे
आपुल्या या स्नेहाला
हीच सदिच्छा तुजसाठी
उदंड आयुष्य लाभो तुजला ll ४ ll
............................................ यो. रा. खालकर

देवाशी दुश्मनी

सावल्या पार पायाखाली आल्या होत्या.सूर्य डोक्यावर आला होता तरी गारठा कमी होत नव्हता.वारा गारा घेऊन भणाभणा वाहत होता.हळूहळू सारी माणसं पांगत चालली होती.भरलेले घर रिकामं होऊ लागलं होतं.समोर दादाचा फोटो होता खूर्चीवर हार घातलेला.शायनासरीत आताचं उठून बोलतेलं असा.फुटू पाहीला की नुसता पोटात जाळ उठायचा.तेव्ह जाळ काळीज जाळीत पारवर डोक्यापर्यंत जायचा.हुंदका नुसता नरडयातचं आडकून बसायचा.वरचा श्वास वर. खालचा श्वास खाली व्हायचा.आता डोळं नाही पाझरतं.डोळयातलं पाणीच आटून गेलं आसलं. धा-बारा दिसं झालं की दादानी फाशी घेतलेली. कव्हरं डोळ तरी वाहतेल ?

ललित लेखनाचा प्रकार

सविता दामोदर परांजपे - 'अठ्ठी' चिकित्सा

अठ्ठीचा संदर्भ इथे.

काही सिनेमे मी का बघते, असे प्रश्न विचारू नयेत. 'बकेट लिस्ट', 'मुरांबा', वगैरे. अपमानास्पद उत्तरं अजून सुचलेली नाहीत. खरं कारण चारचौघांत सांगण्यासारखं नाही. सध्यापुरतं एवढंच जाहीर करते की अत्यंत किचाट सिनेमेही मी बघितले आहेत. असे सिनेमे बघण्यासाठी जो सराव करावा लागतो, स्टॅमिना कमवावा लागतो, तो कमावून मी 'सविता दामोदर परांजपे' बघितला. (वाचकांनी इथे स्वतःच्या भोंगा आवाजात 'आमी माँजुलिका' असं म्हणावं. संदर्भ - 'भूलभुलैया' चित्रपट.)

समीक्षेचा विषय निवडा

दूर देशी दूर गावी

ठेच त्याला लागली की रक्त माझे सांडते
दुःख त्याला स्पर्शिले की नेत्र माझे वाहिले

राहतो तो दूर गावी भासतो माझ्या मना
हासतो तो दूर देशी मोद का माझ्या तना?

अंधकारी सूर्य त्याचा मध्यरात्री जागतो
पूनवेला चंद्र त्याचा अर्धरात्री झोपतो

दूर देशी दूर गावी मित्र माझा राहतो
पाश वेडे त्यागुनी तो ध्येय त्याचे शोधतो

चार मासी बर्फ त्याच्या आसमंती शोभते
आठ मासी ना हिवाळा स्वर्ग तेथे अवतरे

बर्फ त्याच्या दूर देशी गारठे माझी तनु
रात्र त्याच्या दूर गावी चांदणी माझी वपु

मुलांकरीता लेखन / डिजिटल साहित्यासाठी आवाहन

सद्य:स्थितीत बालसाहित्य हे मराठी साहित्यातील सावत्र बाळांपैकी एक. मराठी बालसाहित्याकडे बघितलं तर सध्या काय दिसतं? एका टोकाला इसापनीती, पंचतंत्र, रामायण, महाभारत आणि शूर वीर वगैरे राजे/नेते/सैनिक वगैरेंबद्दल गोड-मधाळ किंवा हिंसात्मक लेखन या काठ्यांवर उभारलेला व्यावसायिक डोलारा, तर दुसरीकडे माधुरी पुरंदरे, स्वप्नाली मठकर वगैरे स्वबळावर टिकून राहिलेल्या चित्रकार-लेखकांची व काही प्रकाशनांची ओअ‍ॅसिससदृश एकांडी बेटं. अशी बेटं वाढताहेत हे कबूल पण ते प्रमाण पुरेसं आहे का? ते पुरेसं प्रातिनिधिक आणि आत्ताच्या मुलांच्या विश्वाला पुरेसं कवेत घेणारं आहे का? तर माझ्या मते नाही.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

रात्र उजळवणारा कृत्रिम "चंद्र"

रात्रीच्या वेळी निरभ्र आकाशाकडे आपण काही वेळ पहात राहिल्यास एखादा दुसरा उल्का आकाशातून जमिनीकडे झेप घेताना दिसल्याशिवाय राहणार नाही. आकाशातील तारेच तुटून पडतात की काय वा आकाशात कुणी तरी दिवाळीची आतिषबाजी करत आहेत की काय असे लहानपणी आपल्याला वाटायचे. परंतु आजकल शहरातील आकाशच नव्हे तर खेड्यातील आकाशसुद्धा तेवढे निरभ्र नसतात. त्यामुळे उल्कापाताच्या वा पिठूर चांदण्यात फिरण्याच्या आनंदाला आताची पिढी पूर्णपणे मुकत आहे.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स