Skip to main content

रेम्माम्मा रेम्माम्मा रे..

भेंड्या खेळाव्यात. मुळातच हरकत किंवा वैर नाही. छान बैठा खेळ आहे. उगीच पळापळ नको. जरा मधेमधे चारेक टाळ्या वाजवल्या की झालं.

आणि बसने वगैरे दूर दूर जाताना, ऍज अ टुरिस्ट ग्रुप हक्काचं आपलं मराठी माणूस आपल्याला मुंबई ते मुंबई हाकलून हाकलून परत आणताना... किंवा नातेवाईक मिळून टेम्पो ट्रॅव्हलरने तीन दिवसांत अष्टविनायक "करत" असताना .. उपयोगी पडतो वाटेत हा खेळ.

जनरली एक पन्नाशीतले तरुण काका बसमध्ये हे सुरु करतात. त्यांना गायची आवड असते. सगळी गाणी तेच काका म्हणतात. इतरजण पहिला अर्धा तास जोरात आणि मग क्षीण टाळ्या वाजवतात. खर्ज आवाजात पुटपुट करत ओठ गाण्यानुसार हलवतात.

स्वमग्न लोनसम

स्वमग्न लोनसम
त्याला बघितल्या बघितल्या पहिल्यांदा मला आठवलं ते "अलिबाबा चाळीस चोर"...
लहानपणी बघितलेलं...
गिरगावच्या साहित्यसंघात...
सुट्टीत... अशाच रण्ण उन्हाळ्यात.
बहुतेक सुधा करमरकरांचं असावं कारण प्रॉडक्शन खूपच छान होतं.
खास करून गुहेतला खजिना:
त्यातल्या हंड्यातून सांडणाऱ्या धम्मक पिवळ्या सोनमोहोरा...
त्यांचं ते पिवळं गारूड अस्संच!

स्पर्धा का इतर?

झगामगा, माफी मागा

माफकच पैसे बँकेत ठेवायचा विचार आहे. त्यानुसार आजपासून रोज फुरसतीच्या वेळेत खर्च सुरू केला आहे. ज्या गोष्टींच्या जाहिराती फेसबुकवर दिसतील, पॉर्नोग्राफीक फोटो लावलेले असतील, जे सतत डोक्याशी खिटखिट करतील अशाच वस्तू विकत घेतल्या जातील. खेरीज ज्या वस्तू अनेक वर्षं गरजेच्या होत्या - पण अजिबात जाहिराती करत नाहीत - अशा भाज्या, फळांनाही वगळलं जाईल. कळावे किंवा कळू नये.

मध्यान्हीच्या सूर्याची निर्भर्त्सना

आगीच्या गोळ्या तुला कोणी का , कसे बनविले
हा वाद सोडून देऊ . तुझ्या प्रचंड तापमानाच्या पोटात
कार्बन , ऑक्सिजन , हायड्रोजन बनले , त्या कार्बनला
एकमेकांशी जुळण्याची अवदसा/कला मिळाली
आणि तुझ्या प्रकाशाला कैद करू शकणाऱ्या
जीवांनी या जीवन नावाच्या प्रचंड दुर्घटनेकडे
वाटचाल सुरु केली तिथेच , एकेकाळी पूर्ण
निरंजन, निरामय अशा तुझा पराभव सुरु झाला ,
मासे, डायनॉसॉर्स, मध्यम/मोठी वानरे
यांनी तो रक्तमय प्रकारे पुढे नेला, नंतर तर काय
माझाच जन्म झाला. वाफाळलेल्या गरम पाण्याने
नहाताना होणाऱ्या यातनात मी वाढलो , आता
मी येताना बघूनही निर्दयपणे

ऑसम पियानो वर थ्रीसम : अर्थात किती किती सांगू तुला आणि कसं कसं सांगू तुला अर्थात काय लिहू न कसं लिहू ?

गेले सात दिवस पहाटे पाचच्या सुमारास उगवणारा सूर्य एकाच तीव्र स्वरात तळपत रात्री जवळजवळ नऊ वाजेपर्यंत निरभ्र आकाशात त्याचं रॉक संगीत लावून ठेवतो आहे. मे महिन्यात पूर्व युरोपातल्या एकदा देशात अशी घटना घडते आहे , वसंतातच कड्डक उन्हाळा सुरु झालाय म्हणजे ग्लोबल वॉर्मिंग चा जिताजागता पुरावाच आहे हा ! मे महिन्याच्या सुरुवातीला , म्हणजे वसंताच्या सुरुवातीला छान फुललेले हिरवे हिरवे गार गालिचे आता सुकू लागले आहेत , काळपट तपकिरी पडू लागले आहेत. झाडं आणि फुलं नाही म्हणायला अजून फुललेली आहेत पण पावसाचा शिडकावा झाला नाही तर तीही लवकरच सुकून जातील.

स्पर्धा का इतर?

रेल्वे - भारतीय, अभारतीय, जाडी-बारीक आणि इतर

आपण अमेरिकेत राहतो, किंवा येऊन गेलो आहोत, याचा उल्लेख केल्याशिवाय थोर मराठी लेखन अपूर्ण राहतं. इतर कोणत्या परदेशात गेला असलात तर तेही जाहीर करून टाकावं; म्हणजे लेखनाला वजन येतं. तर मी सायबाच्या देशातही काही वर्षं राहिले. आणि तेव्हा कामासाठी जर्मनी, नेदरलंड्समध्येही ट्रेननं प्रवास केला.

जीवनसाथी

आज रेस्तोरंतमध्ये अचानक एक अनोळखी मध्यमवयीन गृहस्थ येऊन भेटले. मला म्हणाले,'' आपली ओळख नाही, पण मी तुमच्या सोसायटीमध्येच राहतो . मला काही खाजगी बोलायचं आहे आपल्याशी.'' मी काहीतरी संवेदनशील विषय आहे हे त्यांच्या चेहऱ्यावरून ओळखून मुद्दाम एका कोपऱ्यातील टेबलाशी त्यांना बोलायला नेले. माझी आई , इतर व्यक्ती आणि आचारी इ बाजूलाच वावरत होते.

ललित लेखनाचा प्रकार

ही बातमी समजली का - भाग १७६

अनेक बातम्यांबद्दल आपल्याला चर्चा करावीशी वाटते. खरं तर, 'ऐसी अक्षरे'वर बातम्यांवर चर्चा करण्यासाठी 'बातमी' नावाचा लेखनप्रकारही अस्तित्त्वात आहे. "ताज्या घडामोडी, अर्थकारण, राजकारण इत्यादी प्रकारच्या संस्थळाबाहेरील लिखाणाची चर्चा करण्यासाठी हा विभाग वापरावा. इथे मूळ लेखावरच्या शब्दसंख्येचे बंधन नाही; एखादी बातमी पसरवणे किंवा चर्चा घडवणे यासाठी हा विभाग वापरावा." असं तिथे स्पष्ट म्हटलेलंही आहे. पण, त्याबद्दल विस्तारानं लिहिण्याइतका किंवा एखादा व्यवस्थित चर्चाप्रस्ताव मांडण्याइतका वेळ किंवा माहिती किंवा उत्साह किंवा हे सारंच नसणं वगैरे कारणांमुळे आपण चर्चाप्रस्ताव लिहित नाही.

भाषा आणि स्मृती : सैद्धान्तिक व्यूह

Language and Memory
प्रस्तावना
भाषिक स्मृतीचा विचार या लेखात दोन पातळ्यांवर केलेला आहे. मेंदूतील भाषेची साठवण या अर्थाने भाषिक स्मृतीचा उलगडा पहिल्या भागात केला आहे. भाषिक स्मृती सामाजिक पातळीवर समजून घेताना, विशेषतः भाषेच्या संदर्भात, कोणते सैद्धान्तिक पेच आपल्या समोर उभे राहतात याचा विचार दुसऱ्या भागात केलेला आहे.