Skip to main content

आर्क्टीक बाय नॉर्थवेस्ट - १

मानवाने ज्या दिवसापासून सागरसंचाराला सुरवात केली आहे, त्या दिवसापासून पंचमहाभूतांपैकी एक असलेल्या जलतत्वाच्या या सर्वात रौद्र अविष्काराशी त्याचं अनोखं नातं निर्माण झालेलं आहे. सर्व प्राचीन संस्कृतींमध्ये आणि ग्रंथांमध्ये मानवाच्या सागराशी असलेल्या बंधाचे उल्लेख आढळतात. इजिप्शीयन आणि ग्रीक संस्कृती बहरल्या त्या भूमध्य समुद्राच्या सान्निध्यात तर द्रविडीयन संस्कृती बहरली ती हिंदी महासागर आणि त्याचे भाग असलेल्या अरबी समुद्र आणि बंगालच्या उपसागराच्या काठी.

मनातले छोटे मोठे प्रश्न - भाग २५

ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, नेहमी नेहमी डोकावणारे विचार मांडण्यासाठी आहे. कधी कधी आशय फार मोठा नसतो. फार खोल विचार केलेला नसतो. तो विचार/ कल्पना/ प्रश्न/ गंमत डोक्यात येते, जाते. कधी कधी आपण विसरतो, कधी कधी ती ती पुन्हा पुन्हा येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.
यापूर्वीच्या धाग्यावरचे प्रतिसाद १००च्या वर गेले आहेत म्हणून हा पुढचा धागा.
==========

ब-याच चर्चांतले उल्लेख वाचून हेवापूर्ण शंका:

अमेरिकेत किंवा ते नच जमल्यास अन्य प्रगत देशात जाणे आणि स्थायिक होणे यासाठी काय करावे लागते?

शर्थीचे प्रयत्न

ते काही नाही,
मी पूर्ण इच्छाशक्तीनिशी
तुझ्याकडे दुर्लक्ष करणार आहे
.
मग भले माझे डोळे ओलावेना,
मी सैरभैर का होईना,
रात्री उशी ओली होईना,
अगदी अश्रूप्रपात का येईना
.
मात्र पूर्ण ताकदीनिशी
मी दुर्लक्ष करेन
.
तू मात्र अज्ञानात रहा
तुझ्या जगात,
तुझ्या मस्तीत,
तुझ्या वर्तुळात
अन तुझ्या नादात
.
मीही दुर्लक्ष करेन
ना दखल घेइन,
ना लक्ष देइन,
ना बोलीन,
ना पाहीन तुझ्याकडे
.
मग माझं जग अस्ताव्यस्त का होइना,
माझ्या जगात प्रलय का येइना,
ते अंधारात का बुडेना,
.

काय म्हणालास- इतक्या अट्टाहासानंतर मी काय साधेन?

समाधान!

टीकाकाराची स्मशानयात्रा - शंकर वैद्य

कवी शंकर वैद्य ह्यांच्या निधनाच्या निमित्तानं त्यांच्याविषयी पुष्कळ लिहून येतंय. त्यात त्यांच्या कवितेविषयी जे म्हटलं जातंय ते प्रामुख्यानं त्यातल्या हळुवारपणाविषयी, ऋजुतेविषयी वगैरे आहे. त्यामुळे त्यांच्या निर्मितीचा एक वेगळा पैलू दाखवणारी ही कविता लोकांना दाखवावीशी वाटली. ही एका मासिकात आली होती, पण त्या अंकाविषयीचे तपशील मिळाले नाहीत. ती नंतर एखाद्या पुस्तकात प्रकाशित झाली होती का, हेदेखील ठाऊक नाही. अशी दुर्मीळ कविता इथे देण्यामागचे हेतू म्हणजे -

  1. त्या कवितेला अज्ञातवासातून बाहेर काढणं;

गंमत जंमत!

स्वाती व प्राची (दोघीं, सुमारे चार वर्षाचे असावेत) रोज काहीना काही खेळ खेळत असतात. समोर दिसेल त्या वस्तूंचा वापर करत खेळाच्या प्रकारात विविधता आणत असतात. परंतु त्यांचे खेळ नेहमीच नावीन्यपूर्ण असतात. कधी खोटा खोटा स्वयंपाक, कधी शाळा, कधी प्रवासाचे ठिकाण, कधी आजी आजोबांची, शेजार्‍यापाजार्‍यांची हुबेहूब नक्कल, आगगाडी, विमान, बाग इ.इ कुठलाही विषय असो, दोघी मनापासून खेळतात. त्यांच्या खेळात काही वेळा प्रत्यक्ष कृतीपेक्षा बडबड जास्त असते. व ती बडबड इतर कुणी ऐकत असल्यास त्यातील एक अवाक्षरही कळत नसते. तसे पाहता त्यांच्या संवादात नेहमीचेच शब्द असतात. परंतु त्यातून काहीही अर्थबोध होत नाही.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

वार्‍याने हलते रान...

हेही पूर्वप्रकाशित स्फुट आहे.

***

सहसा काम करण्यासाठी ही अशी जागा मिळणं दुरापास्त.

दोन्ही टोकांना धडधडणार्‍या शहरांच्या मधे वसलेला हा निवांत पट्टा. कसलेच गज नसलेली मोठ्ठीच्या मोठ्ठी सरकखिडकी. समोर खाडी. खाडीला समांतर जाणारे निर्लेप संन्यस्त रूळ. अद्याप माणूसपणा शाबूत असलेला शांत फलाट. खाडीचं वेळीअवेळी चमचमणारं-ओसरणारं पा़णी.

त्या पाण्यावर जगलेलं हे मोकाट रान. जिवंत, श्वास असणारं.

जितं मया! - भारतीय यान मंगळाभोवती!

भारताचे मंगळयान मंगळाच्या कक्षेत पोचले. ते ही पहिल्या फटक्यात यशस्वी होत!
आजवर जगातील एकाही देशाला जे जमले नाही ते भारताने त्याहून कितीतरी कमी पैशात करून दाखवले!

अपेक्षेप्रमाणे पाश्चात्य नाग्रिकांना हे सहन होत नाहिये आणि त्यांनी गरळ ओकणे चालु केलेले दिसते! बातमी खालचे प्रतिसाद वाचा
विशेषतः आम्रिका, कॅनडा, रशिया किंवा युके कोणालाही जे पहिल्या फटक्यात जमलं नाही ते भारताने केल्याबद्दल त्या त्या देशातील पुचाट नागरीकांचा थयथयाट बघुन आसुरी आनंद मिळतोय! ;)

आय अ‍ॅम लविंग इट! ;)

मनातील छोटे मोठे प्रश्न - भाग २४

आधीच्या धाग्यात जवळजवळ १०० प्रतिसाद झाल्याने स्वतःहूनच नवीन धागा उघडतो आहे. (पुढाकार घ्यायची लहानपणापासूनच आम्हाला सवय आहे, काय करणार!)

माझ्या या प्रतिसादावर मिहीर यांचा खालील प्रतिसाद आला त्या अनुषंगाने हा प्रश्न विचारतो आहे.

सतत लोकांना मूर्ख, हास्यास्पद वगैरे म्हणून काही लोक नक्की काय दाखवायचा किंवा कसे दिसायचा प्रयत्न करतात, ह्याबद्दल विचार करतो आहे.