Skip to main content

नो, डेव्हीड!

फावल्या वेळात मुलाच्या शाळेत जाऊन वाचनायलात मदत करणं हा माझा आवडीचा छंद. तिथल्या लायब्ररीयन आणि मदतनिसाबरोबर माझी आता गट्टी जुळलेली आहे. मुलाच्या नावावर ते मला हवी तेवढी पुस्तकं घेऊ देतात. मी पुस्तकं व्यवस्थित चाळून, मुलांना आणि मला एकत्र वाचायला आवडतील या अंदाजाने आणत असते. या आठवड्यात अशाच अंदाजाने मी डेव्हीड शॅननचं 'नो, डेव्हीड!' आणलं, आणि सांगायची गोष्ट म्हणजे, आमच्या घरात या पुस्तकाने लोकप्रियतेचा उच्चांक गाठला! रोज या पुस्तकाची पारायणं होतात. असं आहे तरी काय या पुस्तकात?

बुद्धीमत्तेचा र्‍हास होत आहे का?

पूर्व प्राथमिक वा पहिली - दुसरीतील मुलं (व मुलीसुद्धा!) जेव्हा 70 - 80 टक्के गुण मिळवतात तेव्हा पालकांना आपल्या घरात खुद्द आइन्स्टाइन जन्माला आला आहे असेच वाटत असते. परंतु जेव्हा हीच मुलं मोठी होऊन आपले गुण उधळू लागतात तेव्हा मात्र पालकांचे डोळे उघडतात. म्हणूनच यासाठी वस्तुनिष्ठपणे विचार करून आपल्या पाल्याच्या कुवतीचा अंदाज घेणे शहाणपणाचे ठरू शकेल. अनेक वेळा आपला अंदाज चुकत असला तरी सामान्यपणे आजच्या पिढीचा बुद्ध्यांक मागच्या पिढीच्यापेक्षा नक्कीच जास्त आहे, हे कबूल करावे लागेल. कदाचित आपल्याला खरे वाटणार नाही. परंतु आताची पिढी आपल्यापेक्षा नक्कीच जास्त शहाणी आहे.

ठसा

५ वर्ष्या पूर्वीचा तो जीवन बदलून टाकणारा प्रसंग आज अजुन सुधा ताजा होता त्याच्या मनात. अगदी आत्ताच घडून सारखा .तो प्रसंग होताच तसा.कधीच न विसरता येण्या सारखा. बघता बघता श्री भूतकाळात रमून गेला. श्रीला लहानपणा पासूनच व्यायामाची खूप आवड. अर्थात आई मुळे लागलेली . आईची खूप शिस्त होती एकदम कडक! पहाटे लवकर उठून दूध पिउन व्यायाम केल्यावरच ब्रेकफास्ट.पहाटे उठून जॉगिंगला जाणे हा श्री च्या जीवनाचा अविभाज्य घटक बनला होता. तरुणपणी सुधा हेच अंगवळणी पडलं होत त्याच्या .व्यायामा सोबतच श्रीला गाण्याची ,नाटकात काम आवड होती.

AFSPA नावाचा तिरस्करणीय प्रकार - संजॉय हजारिका

सदर लेख An abomination called AFSPA या संजॉय हजारिका यांच्या लेखाचा स्वैर अनुवाद आहे. मूळ लेख इंग्रजी वृत्तपत्र "द हिंदू"मध्ये प्रकाशित झाला आहे. तो आंतरजालावर इथे वाचता येईल. लेखातील विकिपीडियाचा एक दुवा मी दिलेला आहे - मूळ लेखात नाही.
सदर अनुवाद करून योग्य त्या श्रेयासह ऐसीअक्षरेवर प्रकाशित करण्यासाठी मूळ लेखकाकडून अनुमती घेतली आहे व गरज पडल्यास सदर विरोप ऐसीअक्षरेच्या संस्थापकांसमोर सादर करू शकतो.

============

आणखी एक टायटॅनिक

मागच्या वर्षीची गोष्ट आहे, जानेवारीचा दुसरा पंधरवडा.. मुळचा मुंबईचा रहिवासी असलेला केविन रिबेलो समुद्रात अर्धवट बुडालेल्या अजस्त्र धुडाकडे आशेने बघत बसला होता...कोणत्याही क्षणी रेस्क्यू टीम आपल्या भावाला , रसेल ला घेऊन येईल या आशेत गेला आठवडा तसाच काढला होता.”या क्रुझ असाइनमेंट मधून चांगले पैसे मिळतील, थोड्याच वेळचा प्रश्न आहे” असे त्याच्या भावाचे क्रुझवर जाण्याच्या आधीचे शब्द त्याला आठवत असावेत...रेस्क्यू टीमला आता कोणी जिवंत असण्याची शक्यता वाटत नव्हती...

नक्की बघाच - कॅसिनो ( १९९५ )

बरेच दिवस ह्या सिनेमा बद्दल लिहायचे होते कारण oscar वगैरे मधे बाहुली न मिळाल्या मुळे भारतात तसा ह दुर्लक्षीत झालेला सिनेमा होता.

सोनई दलित हत्याकांड !!

Taxonomy upgrade extras

सोनई दलित हत्याकांड !!

"माझ्या पोराचे तुकडे या डोळ्यांनी पहाव लागल,
मला म्हातारीला आता हे दुख सहन होत नाय.
मराठ्याच्या पोरीसंग प्रेम करून माझ्या पोरान गुन्हा केल्ता का?
ते दोघ बी लगीन करणार होते, पर त्या लोकांनी तेला मारून टाकल ,
ती माणस नायीत हैवान हायीत"

- कलाबाई घारू ( मृत सचिन घारू याची आई)

खजिना (६/८)

~~~मंदार~~~

आता आमच्याकडे सखुच्या मागे जाण्यावाचून पर्याय नव्हता. मी साळवी लपले होते त्या झाडामागे गेलो तर तिथे ते नव्हतेच. आम्ही काही मिनिटं तिथे थांबलो पण अधिक वेळ थांबणे शक्य नव्हते. मी पटकन बॅगेतून कागद काढला आणि त्यावर आम्ही जातोय त्या दिशेने खूण केली आणि तो तिथेच एका दगडाखाली ठेवला. मानकामे तर हिप्नोटाईज झाल्यासारखे सखुच्या मागे चालू लागले होते. मी त्यांना गाठलेच.
"मानकामे सर! "
"श्श्श्श!! इतके दिवस ही बया माझ्या घरात रोज येत होती. कधी तागास तूर लागू दिला नाही! " मानकामे दबक्या आवाजात पण मिश्किल सुरात बोलले. मी नुसताच क्षीण हसलो

सत्याचा विजय - लेन्स्की विरुद्ध श्लाफ्ली (भाग २)

(१२ फेब्रुवारी - आज डार्विनचा जन्म होऊन २०४ वर्षं झाली. त्यानिमित्ताने त्याच्या स्मृतीला अभिवादन करून या लेखमालेचा पुढचा भाग सादर करतो आहे.)