एकदा एका जाहिराती साठी स्पर्धेचे आयोजन केले होते. जाहिरात एका घरगुती वापरणाऱ्या वस्तुची करायची होती त्यासाठी जो चांगल्या जाहिरातीची संकल्पना मांडेल त्याला बक्षिस देऊन तीची चित्रीकरणासाठी निवड होणार होती. ठरल्याप्रमाणे पुण्या मुंबईतील जाहिरात कंपन्यांनी झुंबड केली स्पर्धेत. कारण सर्वाधिक इंटेलिजंट कंटेट पुण्या मुंबईतूनच तयार होतो असा त्यांचा फुकाचा अतिआत्मविश्वास आहे. मग इतर भागातील जाहिरात कंपनीच्या प्रतिनिधींना तुच्छतेने वागवणे वगैरे बाष्कळ प्रकार तिथे झाले. शंंभरहून अधिक संकल्पनांची एन्ट्री झाली. सगळ्यांनी आपापल्या बुद्धीमत्तेचा पिट्टा पाडून एकेक संकल्पना मांडली होती.

कॉलनीतल्या सगळ्या सुस्थित काका-काकूंनी आपल्या मुलांना आणि नातवंडांना शाळेत काय शिकवलं जातं, आणि काळानुसार काय शिकवलं पाहिजे याची यादी केली. ती पुढीलप्रमाणे -

१. निबंधलेखन - कमीतकमी शब्दांत स्वतःबद्दल अधिकाधिक माहिती पुरवणे. आपल्या मनःस्थितीबद्दल लोकांना अधिकाधिक उत्सुकता वाटायला लावणे. आपण काल काय जेवलो होतो, यातूनही आपली आर्थिक आणि मानसिक परिस्थिती लोकांना समजली पाहिजे. एक चित्र, हजार शब्द जुनं झालं. आता एक शब्द लाख शब्द, हे मुलांना समजलं पाहिजे.

मराठी संकेतस्थळांच्या जीवघेण्या बुलेटीन बोर्ड स्पर्धेत सतत पंधरा पंधरवडे स्थान मिळाल्याने शेजारच्या काकूंना मानाचा 'संध्यानंद पर्सन ऑफ द ईअर' हा पुरस्कार जाहीर झाला आहे. रोख एक लाख डोजकॉईन्स, सन्मानचिन्ह आणि पुणेरी पैठणी असे ह्या पुरस्काराचे स्वरुप आहे. काकूंना हा पुरस्कार लवकरच पॉलो अ‍ॅल्टो ग्रामपंचायत कार्यालयात श्री. अभिजीत बिचकूले ह्यांच्या हस्ते प्रदान करण्यात येणार आहे. आपल्याला पुरस्कार जाहीर झाला आहे ह्याची काल संध्याकाळपर्यंत काकूंना कुठल्याही प्रकारची कल्पना नव्हती.