सिंधुआज्जींनी आपल्या हातातलं पुस्तक आरामखुर्चीलगतच्या टेबलवर ठेवलं, आणि समाधानाचा सुस्कारा सोडला.

"किती छान लिहिलंय कॉर्बेटनं! आणि अनुवादही फक्कड जमलाय," आरामखुर्चीवर डोलत त्या म्हणाल्या.

सरडा  त्याला म्हणाला आजगायत मी कोणत्या ही माणसाला रंग बदलताना पाहिले नाही. आपण खरोखर कोण आहात? तो माणूस म्हणाला ......

अनिलने झोपेतच कूस वळवली आणि त्याला जाग आली. आपण कुठे आहोत ते आठवायला त्याला क्षणभर वेळ लागला. त्याने साईडटेबलवरचा नाईटलॅम्प लावला, तिथे ठेवलेला चष्मा लावला, आणि फोनच्या डिस्प्लेत वेळ बघितली. पहाटेचे तीन वाजले होते. "विचिंग अवर" अनिल स्वतःशीच पुटपुटला.

तुम्ही एखाद्या विशिष्ट नावाचा किंवा शब्दाचा धसका घेतला आहे का? ओनोमाटोफोबिया (Onomatophobia)म्हणजे विशिष्ट शब्दांची किंवा नावांची त्यांच्या कथित महत्त्वामुळे होणारी असामान्य वा असाधारण भीती . ही विशिष्ट नावे वा शब्द ऐकण्याची उच्चारण्याची  दुर्भिती  आहे. ओनोमाटो (म्हणजे शब्द) आणि फोबिया (म्हणजे भीती) या शब्दांचे मूळ ग्रीक आहे.
फोबिया लिस्ट वेबसाइटवर ५०० हून अधिक नामांकित फोबिया आहेत, त्यांची ग्रीकाळलेली नावे व वैशिष्ट्ये पाहिले तर चक्क हास्यास्पद वाटावीत असे ते फोबिया आहेत.

सर्वपित्रीची रात्र

अगदी पाचवीत की सहावीत असताना तिने एकदा मला सांगितलं होतं की मुलींनी स्वयंपाकघरात लक्ष द्यावं. पुस्तकं वाचण्यात गुंगून जाऊ नये. जास्त पुस्तकं वाचल्याने मुली वेड्या होतात बरं का. मग पुढे कधीतरी तिने मला अन्यायाविरुद्ध बोलण्याचा प्रयत्न करू नको असं पण शिकवलं. मग कधीतरी मुलींनी मोठे धाटे कपडे घालावेत, उलट उत्तर देऊ नये, मुलींनी जास्त लांब लांब फिरू नये, जास्त बोलूच नये, मोठ्याने हसू नये, खरं तर मान खाली घालून जगावं, मुलग्यांची बरोबरी करायला जाऊ नये, मुलांशी जास्त बोलूच नये, मुलांविरुद्ध तर कधीच बोलू नये, कुणी छेड काढत असेल तर दुर्लक्ष कराव, सरळ पळूनच यावं न असं सगळं शिकवलं.