Time Machine.

प्रभुदेसाई

अविनाश हार्डीकर! हा माझा जीवश्चकंठश्च मित्र. बालपणापासून. त्याच्या नावातही जादू आहे. म्हणजे असं पहा. हार्डीकर! मधला हार्डीचा संबंध थेट केम्ब्रिजच्या गणिती हार्डी शी तर हार्डीकर! मधला हार्दिक पांड्या तर तुम्हाला माहीत” असणारच. पण हार्डीकर! मधली हार मात्र त्याने कधीही मानली नाही. कर म्हणजे करच असा त्याचा बाणा होता. तो स्वतःचे नाव उद्गारवाचक चिन्हांसकट लिहित असे आणि दुसऱ्यानीही तसच लिहावे असा त्याचा आग्रह असे. कुणी जर त्याला “अरे हार्डीकर” म्हणून ओरडूनही हाक मारली तर ती त्याला ऐकू जात नसे, पण तेच जर कुणी त्याला मुंबईच्या कोलाहालात हळुवार “अरे हार्डीकर!” असे संबोधले तर लगेच ऐकू जाणार. असो.

‘अडॉलेसन्स’ - किशोरवयीन मनांचं अपरिचित जग

चिंतातुर जंतू

समाज म्हणून आपल्याला किशोरवयीन मुलांची मानसिकता समजून घेणं आता अधिक महत्त्वाचं आहे. ‘अडॉलेसन्स’सारख्या मालिकांमुळे हा संवाद अधिक सुकर होऊ शकतो.

निघा निघा चिऊताई

anant_yaatree

निघा निघा चिऊताई 
सारीकडे काँक्रीटले 
दाणा पाणी हरवले 
शहरी ह्या

विषारी धुरके आले
घरट्याच्या दारापाशी 
डोळ्यावर झोप कशी 
अजूनही

उरलेली पाखरे ही
भयसूचनांचे गाणे
गाऊनी टिपती दाणे 
अखेरचे

झोपू नका अशा तुम्ही
वाचविण्या मृत्युक्षणी 
येईल का मग कोणी 
बाळाला ह्या

बाळाचे मी घेता नाव 
जागी झाली चिऊताई 
बाळासकट ती जाई 
कायमची!

अभ्यासोनी मग

anant_yaatree

"अभ्यासोनी मग | प्रकटावे" ऐसे
कुण्या रामदासे | सांगितले

"दिसामाजी काही | तरी ते लिहावे
प्रसंगी वाचावे | अखंडित"

असेही वदले | तेव्हा रामदास
मना उपदेश | करताना

आता मला सांगा | लिहिणे, वाचणे
अभ्यास करणे | कोणा झेपे?

अभ्यास कशाला | प्रकटण्या आधी?
आता Grok हाती | असताना !

जे जे कृ बु सांगे | ठोकतो मी तेच
अधे मधे ठेच | लागेना का

वायफळ मळे | पिकवू अमाप
काळाची झडप | येवो सुखे

भारतीय विद्यार्थ्याचे अमेरिकेत उच्चशिक्षण..

भाऊ

परवा एका मित्राचा खूप दिवसांनी फोन आला. त्याचा मुलगा इंजिनियर होऊ घातलाय. पुढे काय करावं या विचारात आहे. हा मित्र भारताबाहेर फक्त फिरायला गेला आहे, कधी देशाबाहेर काम केलेले नाही. त्याला त्याच्या मुलाने प्रवेश मिळतोय तर अमेरिकेत MS करायला जावे का असा प्रश्न पडला आहे.

मी अनेक वर्षे भारताबाहेर राहिलो म्हणून त्याला वाटलं की मला बरंच कळतं, पण तेही खरं नाही. मी युरोप आणि आशियात बऱ्याच देशांमध्ये काम केले, पण कधी अमेरिकेत गेलोही नाही. त्यामुळे ऐकीव माहिती वरून त्याला काही सांगू शकत नाही. त्याला माझं मत जाणून घ्यायचं आहे पण मलाच माहिती नाही.

त्या तरूतळी

anant_yaatree

अशोकाच्या पारावर
सीतामाय उसासते
सोनमृगाच्या मोहाला
मनोमन धि:कारते

शमीवृक्षाचा विस्तार
शस्त्र पार्थाचे झाकतो
प्रत्यंचेला स्पर्शण्यास
शर अधीरसा होतो

वृद्ध बोधिवृक्षातळी
गौतम नि:संग बसे
बोधरवि उगवता
दिव्यप्रभा फाकतसे

अजानवृक्षाच्या तळी
ज्ञानयोगी अविचल
अभावाच्या कर्दमीही
प्रतिभेचा परिमळ

नांदुरकीची डहाळी
आज कशाने हलते?
अणूहुनी सूक्ष्म कोणी
सारे आकाश व्यापते!

मराठीपणा : एक समस्या

राहुल सरवटे

Taxonomy upgrade extras

भय्याजी जोशी यांनी नुकतंच एक विधान केलं : मुंबईत येणाऱ्यांनी मराठी शिकलं पाहिजे असं काही नाही. आधुनिक महाराष्ट्राच्या इतिहासाचे एक अभ्यासक डॉ. राहुल सरवटे यांनी या पार्श्वभूमीवर मराठीपणा म्हणजे काय याचा घेतलेला हा एक धांडोळा.

एक शांतिप्रिय अवलिया... नितीन सोनवणे!

kulpre

MMBA च्या संक्रांतीच्या कार्यक्रमात त्यांनी एका तरुणाला स्टेज वर बोलावलं. नितीन सोनावणे, शिक्षणाने इंजिनिअर आणि काय करतात - चालतात.. पडलात ना बुचकळ्यात!

हा माणूस गेली सात-आठ वर्ष चालतोय, म्हणजे त्याने अनेक देशा-विदेशात हजारो मैल पदभ्रमंती केली आहे. आणि आता तो सॅन फ्रान्सिसको ते वॉशिंग्टन डीसी, तीन ते साडेतीन हजार मैल, ही यात्रा पायी करणार आहे. 

स्टेजवरून ते सांगत होते आणि मला इतकं आश्चर्य वाटायला लागलं..

सिंधुआज्जी आणि वाघाची शिकार

देवदत्त

सिंधुआज्जींनी आपल्या हातातलं पुस्तक आरामखुर्चीलगतच्या टेबलवर ठेवलं, आणि समाधानाचा सुस्कारा सोडला.

 

"किती छान लिहिलंय कॉर्बेटनं! आणि अनुवादही फक्कड जमलाय," आरामखुर्चीवर डोलत त्या म्हणाल्या.

Subscribe to