Skip to main content

मुंबई कोलाज: बाबा उसका बॉडीमे घुस गयेला हय्!

झालं असं की मी माझ्या फायनॅन्शियल ऍडव्हायझरला एक बारीक शंका विचारायला फोन केला.
(हे असं बोललं की आपण करोडोंत खेळत असल्याचा फील येतो... असो)

तर हा मनुक्ष अस्सल मुंबईकर.
एका बाबांचा निस्सीम भक्त.
बाबांना जाऊन काही वर्षं झालेली वगैरे.
त्याच बाबांचा अवतार 2.0 मुंबईत येणार असल्याने हा सध्या प्रचंड एक्सायटेड!

आणि त्याची चूक-बरोबर श्रद्धा ह्या पोस्टचा मुद्दा नाहीयेच...
मुद्दा वेगळाच हय!

ललित लेखनाचा प्रकार

घर

घर

घर म्हणजे फक्त चार भिंतींचा निवारा नाही,
घर असतं थकल्या जीवाला जोजवणारी अंगाई!

वास्तवाच्या धुमश्चक्रीत दोन हात करून येता,
घर होतं जखमेवर फुंकर घालणारी आई!

छोटे डाव, मोठे फड जिंकून येता,
घराच्याच डोळ्यात काठोकाठ अपूर्वाई!

पंख फुटल्या पाखराला निरोप देताना,
घर असतं, हातावरचं चमचाभर दही;

घर म्हणजे फक्त चार भिंतींचा निवारा नाही!

कांचन

उर्फ

मुळ नाव सोडून दुसऱ्या नावानं बोलवण, बोलण, ओळख करून देणं, ओळख असणं किंवा स्वत: स्वत:ला ठेवणं, टोपणनाव, उर्फ नामकरण. फार कष्ट न करता आर्ध्या नावापुढ अर्धा "या" जोडला की झालं काम, आद्या, आज्या, नव्या, अभ्या अन् महिला मंडळासाठी "ॊ" इ इ.. (अपवाद काढायला हैतच मंडळी). पुढचा प्रकार बायोमेट्रिक ट्रेट्सवर, इकबाल, टकलं, चमण, चाँद, घसरगुंडी, नकटं, पोपट, मैना, भोंगा, लाऊडस्पिकर, काळ्या, कावळ्या,पांढरीपाल, इंग्रज, गा(घा)णकोकिळा, चकणं, बांगं, तिरळं, काणं, बचाळं, उकरी, बोळकं, बेडूक, उंट, जिराफ, टंगाळ, बाटूक, ढबरं, चिपाड, लंगड, आंधळं, बहिरं, चिडकं, लाजाळू, हावरं, डजगं, हरीशचंद्र व इतर. जातीवर पण.

IFFI इंटरनॅशनल फिल्म फेस्टिवल ऑफ इंडिया, गोवा (भाग २)

भाग १

यावेळच्या महोत्सवातल्या दोन ‘क्रांत्या’. किंवा प्रतिक्रांत्या. एक म्हणजे जुनी मोराची जोडी परत आली. उडत्या गालिच्यावर उडी मारणारे आणि भारतीय भाषांच्या वर्षावात अ हे अक्षर खाणारे मोर. काळोख झाल्यावर चित्रपट सुरू होण्याअगोदर पडद्यावर इफ्फीचा दृश्य उद्घोष करणारे मोर. गेल्या वेळी बदलले होते. जुने मोर परतले हे चांगलं झालं.

समीक्षेचा विषय निवडा

IFFI इंटरनॅशनल फिल्म फेस्टिवल ऑफ इंडिया, गोवा (भाग १)

गोव्यात लोक दारू प्यायला येतात. इथे यायचं आणि नुसती दारू प्यायची, हे काही खरं नाही. तसं करताना संवेदनशील मनाला अपराधी वाटत रहातं. आपण आपला वेळ काहीतरी अनैतिक कृत्य करण्यात वाया घालवत आहोत, अशी टोचणी लागते. मग ना दारू एन्जॉय करता येते, ना मित्रकंपनी बरोबर असल्याने दारूपासून दूर रहाता येतं.

समीक्षेचा विषय निवडा

मागणं

मागणं

डायरीची काही पानं अजून कोरीच दिसतात
आयुष्याची काही वर्षंही आज गुलदस्तात

काय लिहावं या कोऱ्या पानांवर,
जुन्या आठवणी? नको, त्यात कडू गोड आणि बरंच काही,
काही प्रश्न अनुत्तरित, उत्तरं नाहीत अजूनही!

लिहावं एखादं हळवं गीत, शब्दांत गुंतवणारं,
पूरियाच्या स्वरांसारखं हलकेच मनाला शांतवणारं!

काय लपलं असेल आयुष्याच्या अवगुंठित क्षणांत?
सुखदु:खाचे तरंग तर असायचेच जीवनप्रवाहात!

पण दुःखाचे डोह नकोत आणि नकोत सुखाच्या लाटा;
पुढच्या प्रवासासाठी हे इतकंच मागणं आता!

मन

मन

मन भरून भरून आले
घनश्यामल नभ झाकळले

मन ओलेचिंब नहाले
आषाढसरी मेघ वर्षले

मन वाऱ्यासंगे भिरभिरले
अवखळ निर्झर खळखळले

मन पिसे बावरे खुळावले
जलदांनी इंद्रधनू लपवले

मन गहन गूढ हुरहुरले
जळ गडद डोहतळी साकळले

मन वेदनेत ठसठसले
आणि प्रपाती कोसळले

मन शांत निमग्न विसावले
ओंजळीतून अर्घ्य वाहिले.

कांचन