Skip to main content

कामक्रोधे केले घर रीते

रोज चालायला जाताना जाणवतं की, आपण फक्त व्यायाम म्हणून ते करत नाही. तर त्या एकटेपणात जिवाला एक शांतता लाभते. चालायला जाण्याची ओढ असते. कारण स्वतःच स्वतःची सोबत होण्याची अनुभूती हवीशी वाटते. एकटेपणाची धास्ती वाटण्यापासून एकटेपणात मजा वाटण्यापर्यंतचा प्रवास मस्त असतो.

थ्री डिग्रीज ऑफ सेपरेशन

शाळा सुटली आणि आम्ही घरी न जाता सरळ शरयूआज्जींकडे गेलो. एकतर त्यांच्याकडे पौष्टिक लाडू असतात, आणि दुसरं म्हणजे त्या मस्त गोष्टी सांगतात.

"विजू, मोना, अरे आईला सांगून आलायेत का? नसेलच. थांबा, मीच सांगते तिला," म्हणत शरयूआज्जी आरामखुर्चीतून उठल्या आणि हळूहळू चालत इंटरकाॅमकडे गेल्या. "तुझी बाळं इथे आहेत गं," एवढंच बोलून त्यांनी फोन ठेवला.

"आज्जी, आज्जी, आमच्या शाळेत ना आज एक इतिहासतज्ञ आले होते," मोना एक्साईट होऊन सांगू लागली. "१८५७ च्या स्वातंत्र्यसंग्रामाबद्दल ते सांगत होते. आणि पहिल्या आणि दुसऱ्या महायुद्धाबद्दलसुद्धा!"

ललित लेखनाचा प्रकार

(देह-फुलं: ६) बोटं

एक टाईम होता जेव्हा मला स्पर्श नको-नकोसा वाटायचा... कोणाचाच... कसलाही.
शाळेत तर मला नावच पडलं होतं, "अंगचोर" म्हणून.
सातवी आठवीतली मुलं त्यातही मुली प्रचंड क्रूर असतात, त्यांना चिडवायला खूप आवडतं...

माझ्या पाठच्या बाकांवरूनही खुसफुसते आवाज यायचे,
ए अंगचोर, ए टच मी नॉट, ए विअर्डो...
आणि माझे डोळे पाण्याने डबडबायचे.
पण आधी मी अशी अजिबातच नव्हते खरं तर.
आई म्हणायची भारी खेळकर पिल्लू होते मी.
कोणालाही धावत जाऊन बिलगायची मी आणि खुदुखुदू हसायची.

चाॅकलेटं

चाॅकलेटं

चाॅकलेटं, नानाविध प्रकारांची नानाविध आकारांची
चमकदार रंगीत कागदांतली, लोभविणाऱ्या स्वादांतली

काही कडू, काही गोड, काही फक्त मिट्ट गोड
काहींचा श्यामल वर्ण, काहींचा गौर रंग
चवीपरींचे त्यांचे किती सुरस अंतरंग

काही साधीशीच, गोल अथवा चौकोनी
एखादं सुंदरसं हृदयाकृती रूमानी

काही दिसतात कडू, अंतरी बदाम अन् बेदाणे
काहींचे फक्त वरवरचे मधुर चवींचे बहाणे

काही खूप प्रिय असतात, मनापासून आवडतात
कितीही लाभली तरी थोडी कमीच वाटतात

पुरवून पुरवून खाल्ली तरी, संपतातच कधीतरी
प्रत्येक नात्याला शेवट हा असतोच कुठेतरी

सरकारी काम: गूगल ट्रेंड्सची गंमत (भाग १)

गूगल ट्रेंड्सच्या मर्यादा ध्यानात घेऊन ही लेखमाला वाचणे.

सरकारनं नक्की काय केलं, त्याला लोकांचा प्रतिसाद कसा मिळत आहे; कुठून मिळत आहे; ह्याचे इतर काही आकडे मिळतात का, वगैरे शोधायचा प्रयत्न ह्या लेखमालेतून करणार आहे. ह्यात विदा मिळणं सोपं असेल आणि सगळ्यांना ती सहज उपलब्ध होईल ह्याचाही विचार केला आहे. विदेवर काय सोपस्कार केले, हे मात्र टाळून इथे लिहिणार आहे. त्याचे तपशील मराठीत लिहिणं कठीण वाटतं.

बुधाचे अधिक्रमण-२०१९

२०१६ साली बुधाच्या अधिक्रमणाचे फोटो इथे मी दिले होते. (सद्ध्या फोटो गायब झालेले दिसताहेत, ते असो.) तर आजच झालेल्या बुधाच्या अधिक्रमणाचा फोटो इथे देत आहे. बुधाचे पुढचे अधिक्रमण १३ वर्षांनी होईल. यावेळी सुर्यावर एकही डाग नव्हता.

फोटो दिसला नाही तर इथे क्लिक करा.

स्पर्धा का इतर?

शेअर बाजार

डिस्क्लेमर: या धाग्याचा लेखक अतिशय तिरसट आणि असोशल आहे. या धाग्याचे आणि तदनुषंगाने होणाऱ्या चर्चेचे कोणतेही प्रताधिकार आपल्याकडे असल्याचा दावा लेखक करत नाही. हा धागा आणि त्यापुढील सगळी चर्चा यावरील लेखकाचे प्रतिसाद त्याच्या स्वत:च्या अनुभवातून आणि वेगवेगळे युट्युब व्हिडिओ बघून शेअर बाजारात काय चालते आणि काय चालत नाही हे बघून लिहिलेले आहेत/असतील. ते योग्य आहेत असा लेखकाचा कोणताही दावा नाही. तसेच लेखक सेबी सर्टिफाईड फायनान्शिअल ॲडव्हायसर नाही. त्यामुळे लेखक फक्त स्वत:ची निरीक्षणे मांडणार आहे. त्यावर कितपत विसंबून राहायचे हे ज्याचे त्याने ठरवायचे.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

एथिकल टुरिझम

इटालियन भाषेच्या क्लासला सुट्टी लागली, तेव्हा मह्या आणि मी वीकेंडला साईड बिझिनेस करायचं ठरवलं. बिझिनेस काय तर टूरिझम. भेंजो प्रत्येकालाच कुठेतरी जाऊन फोटो काढून इन्स्टावर टाकायला आवडतं.

डहाणूजवळच्या एका गावात मह्याच्या ओळखी होत्या. तिकडे जाऊन आम्ही सेटिंग लावून आलो. प्लॅन असा की शनिवारी सकाळी बसनी निघायचं, गावात जाऊन चिकन हाणायचं, दुपारी झोप काढायची, संध्याकाळी जरा शेतात भटकायचं, मग दारूशारू करून जेवून झोपायचं. सकाळी उठून नीरा प्यायची, नाश्ता करून परत शेतात फिरायचं, मग जेवून बसनी परत यायचं. फुल्ल चिल मारायचा प्लॅन भेंजो.

ललित लेखनाचा प्रकार