Skip to main content

स्मृतिगंध-एक ह्रदयस्पर्शी प्रेमकथा

का गं अशी अचानक सोडून गेलीस मला?..असं मध्येच मला एकट्याला सोडून जाण्यासाठी का आपण एकत्र आलो होतो?..आज आठवतंय सगळं अगदी पहील्यांदा तुला कॉलेजमध्ये पाहून माझं मन तुझ्यावर 'लट्टू' झालतं त्या क्षणापासून ते आजवर घडलं आणि घडवलं गेलेलं जसंच्या तसं आणि माझ्याही नकळत माझ्या डोळ्यांतून आसवं वाहू लागतात..कसा गं आवर घालू या भावनांच्या कल्लोळाला?..कुठं गं शोधू सखे तुला?..तुझ्या आठवणींत रमणं हा तर आता एक छंदच होवून बसलाय...

ललित लेखनाचा प्रकार

स‌त्तेत‌ली मिश्किली आणि विवेक

काल‌ माधुरी पुरंदरे यांचं अभिवाचन होतं सोलारिस‌ क्ल‌बात‌. त्यांनी "एक असाधारण वाचक" साद‌र‌ केलं. हा "अॅल‌न‌ बेनेट‌" लिखित‌ ‘The Uncommon Reader’ ह्या कादंबरीचा अनुवाद होता. तिथं उप‌स्थित राह‌णं हा नित‌ळ सुंद‌र‌, निव्व‌ळ अप्र‌तिम‌ अनुभ‌व होता. विविध‌ भाषांव‌र‌ची पुरंदरेंची हुकुम‌त‌ , व त्या- त्या भाषेत‌लं स‌हित्य‌ स‌म‌जून घेणं हे स‌ग‌ळं त‌र‌ त्यांच्याठायी आहेच‌ प‌ण एका भाषेत‌ला म‌ज्कूर‌ दुस‌ऱ्या भाषेत‌ नेम‌क्या आश‌यास‌ह‌ पोच‌व‌णं हे काम‌ लै अव‌घ‌ड‌. प‌ण ह्या त्यात‌ही वाक‌ब‌गार आहेत‌.
असो.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

random one...कविता

पावसाच्या दिसाची कविता वाचून माझीही एक चिटकावी वाटलं म्हणून. बाकी, पावसाच्या दिसात "ती"ची आठवण, लई वंगाळ कॉम्बो.

यावेळीही कोसळत्या पावसात
तसाच चिंब भिजेन मी,
फक्त, तुझी आठवण पाठवू नको...
तसाच भटकत फिरेन मी
माळरानाच्या वाटेवर,
सांजवेळी कात्रीत धरायला
तुझी आठवण आली जरी
सावरायला मला,
तुझे प्रेम मात्र पाठवू नको...
का एकटाही बघवत नाही मी तुला
हळूहळू जमतंय मला
तुझ्याशिवायही रहायला,
नको आठवण अन् प्रेमही तुझं,
तुला विसरायला तेवढं सांगू नको...

पहिला पाऊस- एक आठवण

"लगी आज सावन की फिर वो झड़ी है।
वही आग सीने में फिर जल पड़ी है।

कुछ ऐसे ही दिन थे वो जब हम मिले थे। 
चमन में नहीं फूल दिल में खिले थे।
े
वही तो है मौसम मगर रुत नहीं वो..
मेरे साथ बरसात भी रो पड़ी है।"

ललित लेखनाचा प्रकार

तू...ना jealous झालीस ना की...

तू...ना jealous झालीस ना की मला असुरी आनंद होतो... माझी दखल तुझ्याशिवाय कोणीच घेऊ नये ही भावनाच किती जबरदस्त आहे ना. माझा मोबाईल माझ्या नकळत चेक करताना मलाही ते समजतच ना, तुझे चेहर्‍यावरचे चढऊतार होणारे भाव मीही तुझ्या नकळत टिपतोच. Specially खटकलेल्या व्यक्तिंचे मग call records, messages, whatsapp च्या posts...सग्गळं अगदी सगळं मन लाऊन scan करणं आणि खरंच एखादी गोष्ट खटकली की मग तुझी चिडचिड...कळत की पटलं पाहीजे असं ऊत्तर (तयार कराव) द्यावंच लागणारय. पण तुझ्या या सगळ्या करण्यामुळं, खर सांगू, एक प्रकारचा confidence निदान माझ्यामध्ये तरी निर्माण होतोच.

ललित लेखनाचा प्रकार

वेटिंग फ़ॉर गोदो

वेटिंग फ़ॉर गोदो म्हणजे काय?
कधीच न येणा-या आपल्या माणसाची वाट पाहतं राहणे?
व्यर्थ व निष्फळ प्रतीक्षा करत राहणे??
की
रोज नव्या उमेदीने वाट पाहणे... न थकता... कंटाळता... पुन्हा पुन्हा... पुन्हा पुन्हा...
त्या कातर सायंकाळी तू अचानक म्हणालीस..
कंटाळले मी. जात आहे पुन्हा अमेरिकेस..सॅन फ्रान्सिस्को मध्ये..
पायाखालची जमीन सरकली..एक हताश पणाची जाणीव स्पाइन मधुन सरसरत गेली....
माझं काय... आपल्या स्वप्नांचे काय??? ?
परत येणार? कधी ?
काय सांगू?? वाट पहा ..कदाचित परत येईन ही...
वेटिंग फ़ॉर गोदो म्हणजे काय?

तुझ्या नकळत

तुझ्या नकळत तुला, रतीने बघावे
अन पाहून तव रूप ,लज्जित व्हावे
.
असा ,सखे लयबद्ध पदन्यास तुझा
पैंजणास वाटे, तुज बिलगुनि राहावे
.
अशी लाजरी अबोध रमणी, असे तू
आला वसंत देही,तुज ठाऊक नसावे.
.
नाभीत जशी त्याच्या ,कस्तुरी दरवळे
तसे मम हृदयी तू ,दरवळत राहावे
.
हे काय झाले,तुला हि कळेना
ते पाहून ,मदनाने गाली हसावे
.
तारकांच्या साक्षीने विवाहबद्ध व्हावे
मी तुला अन तू सौभाग्यास मिरवावे

अपू...र्ण...

अज्ञानातलं सुख किती चांगलं असतं ना!
सगळंच ज्ञात असावं हा हट्ट सोडून
नेनतेपणाचा आनंद घेता यायला पाहिजे
माहित असू दे की सगळं कधीकधी
सोयीस्करपणे डोळेझाक करता आली पाहिजे
परीपुर्ण होण्याचा नैसर्गिक सर्वांनाच धाक
(ध्यास नाही धाकच)
कुठेकुठे मुद्दामच थोडं अपुर्ण
रहाता यायला पाहिजे
धोपट मार्गाच्या बाजूची वहिवाट
थोडा थरार अनुभवता यायला पाहिजे...

मी भाषा असतो तर!

अनुस्वार होऊन, हवेत तरंगत,
ओठांभोवती तुझ्या घुटमळलो असतो...
दीर्घ वेलांटीसारखा जीभेवरती तुझ्या
एखादा क्षण जास्त रेंगाळलो असतो...

जोडाक्षरांसारखे घालून हातात हात,
दोघंच कुठेतरी बागडलो असतो...
स्वल्पविरामांवरून मारून उड्या,
अर्धविरामांवर विसावलो असतो...

नामंही मग लाजून बुजून,
विशेषणान्मागे लपली असती...
उदास उदास क्रियापदंही मग,
क्रियाविशेषणान्मागून हसली असती...

"कशी रे दिसते मी?",प्रश्न तुझा ऐकून,
अस्वस्थ होऊन हसलो असतो...
वांझ कुशीवर फिरवून हात,
नव्या शब्दासाठी अडलो असतो....