Skip to main content

मीच आहे तो,,, अनभिषिक्त सम्राट

होय मीच आहे तो,,, अनभिषिक्त सम्राट

या मनाच्या रंगमंचावर

अनेक कलाकृती जन्म घेतात

काही सुखासीन तर काही कल्लोळ माजवतात

कधी उठतो आणि सलाम करतो

कधी पडतो आतल्या आत

काय वाढून ठेवलंय पुढे ? हे दडले काळात

तरीहि मीच फक्त मीच आहे तो,,, अनभिषिक्त सम्राट

माझ्या मनाचा , इथे जन्मणाऱ्या प्रत्येक कलाकृतीचा

मीच धावतो , वावरतो , मीच फेकतो

मीच घडवतो,,, प्रारब्ध माझे

प्राक्तनाच्या दरवाज्यावर बसून

मीच तो जो थयथयाट करितो

मीच तोडितो नातेबंद सारे

मीच तो, जो ओळखी पुढचे इशारे

माणूस नावाच्या प्राण्याची आतापर्यंतची वाटचाल

मानव विजय'आपल्या पूर्वग्रहांना धक्का न लावणाऱ्या विचारांकडे आपला नेहमीच कल असतो. आपल्या मतांच्या विरोधातील किंवा आपल्या विचारांना छेद देणारा एखादा विचार असल्यास तसले विचार करण्यापेक्षा मरण पत्करलेले बरे, असेच आपल्याला वाटत असते.’ बर्ट्राँड रसेल यांनी 1925 साली हा विचार मांडला होता. गेल्या 90-95 वर्षात अजूनही आपण त्याच अविचारांच्या गर्तेत आहोत.

समीक्षेचा विषय निवडा

नकळत

तो चालून आला अशा फिरस्त्या वाटा
ज्या त्याच्या नकळत
मुक्कामी पोचवून निरोप घेण्याआधी
नव्या प्रवासाच्या हाकांनी
हरखून गेल्या

तो स्पर्शून आला अशा उसळत्या लाटा
ज्या त्याच्या नकळत
किनाऱ्यावरी फेनिल होऊन फुटण्याआधी
सागर तळीची अपार शांती
पिऊन आल्या

तो शोधून आला थोड्या अस्फुट ओळी
ज्या त्याच्या नकळत
विस्मरणाच्या धुक्यात विरण्याआधी
शब्दभूल पाडीत कुणाच्या
ओठी रुळल्या

पहिल्यांदा दारू बिअर पिल्यावर झालेल्या अभिक्रिया!

पहिल्यांदा दारू बिअर पिल्यावर झालेल्या अभिक्रिया!
आणि तो दिवस आलाच. सर्वसाधारण पणे बहुतेकांच प्रथम मद्यसेवन दुसऱ्या कोणाच्या इच्छेने/पैशाने होते, परंतु आम्ही सर्वसाधारण नसल्याने स्वखर्चाने व स्वतःचे धन वापरून मद्यपान केले.
बिअर भयंकर कडवट असल्याने आम्ही बिअर+7ul (५०:५०) मिश्रण बनवले.
बिअर पिल्यानंतर आमच्यावर झालेल्या अभिक्रिया. वेळ रात्री ९-१०
१) विचार करायचा वेग वाढलाय अस वाटू लागलं.(म्हणजे नेहमी एका वेळी डोक्यात १-२ स्वतंत्र विचार चालू असतात, पिल्यावर ४+ विचार चालू लागले)
२) हाताचा / चेहऱ्याचा रंग हलकासा लालसर झाला. (बाहेर असल्याने शरीराचे एवढेच अवयव दिसत होते)

ही बातमी समजली का - भाग १८६

अनेक बातम्यांबद्दल आपल्याला चर्चा करावीशी वाटते. खरं तर, 'ऐसी अक्षरे'वर बातम्यांवर चर्चा करण्यासाठी 'बातमी' नावाचा लेखनप्रकारही अस्तित्त्वात आहे. "ताज्या घडामोडी, अर्थकारण, राजकारण इत्यादी प्रकारच्या संस्थळाबाहेरील लिखाणाची चर्चा करण्यासाठी हा विभाग वापरावा. इथे मूळ लेखावरच्या शब्दसंख्येचे बंधन नाही; एखादी बातमी पसरवणे किंवा चर्चा घडवणे यासाठी हा विभाग वापरावा." असं तिथे स्पष्ट म्हटलेलंही आहे. पण, त्याबद्दल विस्तारानं लिहिण्याइतका किंवा एखादा व्यवस्थित चर्चाप्रस्ताव मांडण्याइतका वेळ किंवा माहिती किंवा उत्साह किंवा हे सारंच नसणं वगैरे कारणांमुळे आपण चर्चाप्रस्ताव लिहित नाही.

वळूनी मागे मी बघता , शल्य बोचते मनाला

वळूनी मागे मी बघता

शल्य बोचते मनाला

एक वेडा वाट चालला

एक वेडा वाहात चालला

वेळ दिसे काट्यावरी

कधी ना परतणारी

वाट पाहून कोमेजून गेली

वाटेवर फुललेली फुले सारी

शिंकण्यात पण झाला गुलाम तू

धरे नित्य हाती रुमाल तू

आठवतेय का ती शाळकरी शिंक तुला ?

खळाळून बाहेर पडलेला शेमबुड पिवळा

ताप खोकला सर्दी पडसे

सर्वाचीच काढली होती तू पिसे

ठेच लागता लावे माती

हसता हसता जोडे नाती

त्या नात्यांचे भान विसरला

जसा जसा कमावता झाला

धुंडाळ नव्या वाटा पुन्हा नव्याने

लाल मानेची अमेरिका. :-)

आमच्या ऑफिसमधला एक जण बंदुका बाळगणारा, बंदूक प्रकरणावर प्रेम असलेला आहे. कामाच्या निमित्ताने अनेक महिने संपर्कात आल्यानंतर ज्या गप्पा होतात त्यातून हे सगळं क्रमाक्रमाने कळलेलं. आज या सहकार्‍याच्या आग्रहावरून - आणि खरं सांगायचं तर कुतुहल अनावर झाल्यामुळे - ऑफिसहून जवळपास असलेल्या शूटींग रेंजला जाण्याचा प्रसंग आला - किंवा संधी मिळाली असंही म्हणू. आम्ही एकंदर पाचजण होतो. त्यातला अजिब्बात अनुभव नसलेला मीच एकमेव. बाकी सर्वजण कमीअधिक फरकाने "त्यातले." एकजण तर मरीन कोअर मधे ८ वर्षं होता.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

मनातले छोटेमोठे प्रश्न आणि विचार - ९८

ही धागामालिका आपल्या मनात येणारे, नेहमी नेहमी डोकावणारे विचार मांडण्यासाठी आहे. कधी कधी आशय फार मोठा नसतो. फार खोल विचार केलेला नसतो. तो विचार/ कल्पना/ प्रश्न/ गंमत डोक्यात येते, जाते. कधी कधी आपण विसरतो, कधी कधी ती ती पुन्हा पुन्हा येत असल्याने आपण विसरू शकत नाही.
यापूर्वीच्या धाग्यावरचे प्रतिसाद १००+ झाले आहेत म्हणून हा पुढचा धागा.
---

माझ्या आयटमचा बाप

हो, मला स्वप्नात दिसतो

माझ्या आयटमचा बाप

आठवलं तर अजूनही शहारत अंग सारं

तिने आणि त्याने दिलेला ताप

मस्त गोरी चिटोरी पोट्टी त्याची

कोण म्हणेल ती या बापाची

पोट्टी पाहून शिट्टी शिकलो

अभ्यास सोडून लाइनीला लागलो

पोट्टी निघाली भलतीच हुशार

एकावेळी खेळवायची माझ्यासारखेच चार

आम्ही साले होतोच हूतीया

मागेमागे फिरायचो वाजवत शिट्या

अधूनमधून भेटायचे एकेक

विचारलं तर सांगायची " माझा भाऊ पिंट्या "

सर्वच साले पिंट्या होते

दिसायला मात्र वेगळेच होते

बाप मात्र एकच होता