Skip to main content

सिंधुआज्जींचे प्रवास-सुनीत

सिंधुआज्जींचे प्रवास-सुनीत
(वृत्त: "भुजंगप्रयात म्हंत्यात मला")

मनाला सुचावे प्रवासास जावे
जगाचे निराळे नजारे पहावे
विमाने न जाती अशा दूर जागा
पहाव्या कशा हा फुकाचाच त्रागा
असे प्रश्न येता तयां मारू लाफा
समुद्रात सोडू स्वतःचा तराफा
पहा ओंडके बालसा लाकडाचे
कुकाणूसवे नाहिकायंत्र साचे
सहा पाणघोडे अशी अश्वशक्ती
पहाताच इंजीन घेते विरक्ती
ध्वजाच्या पताका विसर्णे अशक्य
"ज्लखिण्न्ठं" व "प्थाॅभ्री" - पहा ब्रीदवाक्य
प्रवासात आनंद, बाकी तु* मिथ्या
महासागराचे हिरो सिंधु-स्लॉथ्या

* "च वै तु हि" प्रभृतींचे सादर आभार.

वणवे (ग़ज़ल)

अता क्रुद्ध वणवे शमू लागले
थवे पाखरांचे जमू लागले

कधीच्याच सरल्या तुझ्या मैफ़िली
तरी स्वर तुझे आक्रमू लागले

अथक चालुनी पाय लक्ष्याकडे
असे शेवटी का दमू लागले?

जरी जाणतो मी न असणे तुझे
हृदय या ठिकाणी रमू लागले

तुझा भास माझ्यात होऊन का-
मला लोक इतके नमू लागले

न मी ईश्वरी वा न तू मानवी
जुने भेद नवखे गमू लागले

- कुमार जावडेकर

दुपारचे तीन

दुपारचे तीन
---------------------------
नुसत्याच अंधाऱ्या रात्रींच्या आणि भुताखेतांच्या भयकथा सांगणाऱ्या,
कल्पना कर,

उन्हाचं ऊनपण कवेत घेऊन,
खिडकीभर बिलगलेला खादीचा पडदा.
ज्यातनं सरकते वाऱ्याची झुळूक,
कोमट अशी, मधूनच.
आणि झिरपत राहते स्तब्ध, सोनेरी दुपार अव्याहत.

अशा वेळी, "हं, घे रे यातलं काहीतरी तोंडात टाकायला" म्हणत पाहुणचार करेनच की तुझा,
आणि सोबत ऐकवेन माझ्या आवडीच्या कविता.
जान निसार अख्तरच्या, कमला दासच्या,
अखिल कत्याल आणि Warsan Shireच्या.
नाहीतर मग एखादा शेर, कदाचित
मेहदी हसनच्या गजलेतला?

निर्घृण खून..

निर्घृण खून..

काय अपराध
होता तयांचा
जे त्यांस
असे मरण यावे?
माणसांतल्याच लांडग्यांनी
तयांस जीवे
ऐसे मारीले
ह्या माणसांपरि
ते लांडगे तरी बरे
हेरतात ते सावज
भुक शमविण्यासाठी
संचारबंदी असोनी
ऐसा जथ्था तेथ जमला
अन्
माणसांतल्या माणुसकीचा
निर्घृण खून तेथेची जाहला..

- Dipti Bhagat

(त.टी. : सदर कविता ही पालघर जिल्ह्यातुन सुरतला निघालेल्या तीन प्रवाश्यांवर लोकांच्या जमावाने पोलिसांदेखत हल्ला केला. या दुःखद घटनेवर आधारीत!)

अमृतांजन पुलाखालची स्मरणशिला.

पुणे-मुंबई रस्त्यावरील घाटामध्ये काही पिढ्या उभा असलेला आणि ’अमृतांजन पूल’ ह्या नावाने माहीत असलेला पूल अलीकडेच काही दिवसांपूर्वी पाडण्यात आला हे आपण सर्वांनी वाचलेले आणि पाहिलेले आहे. हा घाटरस्ता बांधला गेला त्या घटनेच्या स्मरणासाठी एक संगमरवरी स्मरणशिला त्या पुलाच्या खाली मला आठवते तेव्हांपासून उभी होती. त्या पूर्वीहि ती तेथेच असणार. तिचे चित्र खाली दाखवीत आहे.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

शुष्क काष्ठने आण्या पत्र

समीधाने, संध्याकाळचा वरण-भाताचा कुकर लावुन, देवापुढे उदबत्ती लावली. बाल्कनीतील जाईला पाणी घालून, साठीला आलेली, समीधा जरा खुर्चीवरती विसावली. घरात,शिजलेल्या भाताचा सुगंध, घमघमाट सुटला होता. आज मानसी तिच्या मुलीला घेउन म्हणजे समीधाच्या नातीला घेउन, भेटायला येणार होती. मानसी, समीधाला भेटायला वरचेवर येत असे. त्या दोघी यायच्या आत,तेवढी काही स्तोत्रे म्हणावीत म्हणुन, समीधा जरा विसावली होती. दत्तबावनी वाचता वाचता ती एका ओळीपाशी येउन थांबली, -
"शुष्क काष्ठने आण्या पत्र| थयो केम उदासीन अत्र|

ललित लेखनाचा प्रकार

बखर....कोरोनाची (भाग ४)

आज आपण सर्व एका महत्त्वाच्या 'ट्रान्झिशन टाइम' मध्ये आहोत.

म्हणजे असं, की आत्ता जे घडत आहे ते आपल्या सगळ्यांकरता एका प्रकारचं 'once in a lifetime' घटना आहेत.

माझ्या वडिलांच्या पिढीने कदाचित दुसऱ्या महायुद्धाच्या परिणाम वाचले, बघितले आणि क्वचित भोगले असतील.
आजोबांच्या पिढीने कदाचित प्लेग बघितला असेल त्याचे परिणाम भोगले असतील.

पण अर्थातच हे सर्व जागतिकीकरणपूर्व काळातील आहे.
आणि त्यामुळे मर्यादित भागात परिणाम करणारं.
पण आज जे घडताना दिसतंय ते सर्वदूर आणि दूरगामी परिणाम करणारं आहे असं वाटतंय.

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट माईलस्टोन: २० जुलै २०१९

१८ नंबरच्या खिडकीवरून फायनली बॅज घेतला.

मोठ्ठा माईलस्टोन!

आत्ता तो पहिल्यासारखा चकचकीत सेक्सी पितळी बिल्ला नाही मिळत :(

फक्त असं कार्ड मिळतं. ठीकाय हे तर हे...

Badge

२८ नोव्हेंबर २०१६ ते २० जुलै २०१९

अदमासे दोन वर्षं आठ महिने लागले मला बॅज काढायला.

बरं खर्च साधारण: ३२८१ रुपये (एजंट्सकडे रेट १५००० आहे)

सगळी प्रोसेस साधारण अशी होती.

ललित लेखनाचा प्रकार

आमची मे महिन्याची सुट्टी

लहानपणी म्हणजे किशोर वयात वगैरे मला फार काँप्लेक्स आलेला. कसला, तर आमची आधीची पिढी सतत त्यांनी लहानपणी केलेल्या गमतीजमती, दंगा मस्ती, गलका, अश्या सुरेख आठवणी सांगायचे तसं आमच्याकडं पुढच्या पिढीला सांगायला काय वेगळं असणार असंच वाटायचं. म्हणजे काय तशी बोरींगच तर सुट्टी असते वगैरे वाटायचं. पण आता कळतंय आत्ताच्या मुलांना सांगायला पुष्कळ आहे. ते काही सांगायचं नाहीच पण आता मे महीना लागला, जरा जुनंच सगळं आठवायला लागलं.

ललित लेखनाचा प्रकार

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: २९ जून २०१९

झालं होतं असं की लायसन्स पोस्टानी घरी आलं तेव्हाच समोरच्या मित्राच्या वडलांचा मृत्यू झाला होता.

शेजारधर्मानुसार आपल्या घरीही आईनं बऱ्याच लोकांची उठण्या-बसण्याची सोय केलेली.

त्या घाईत तिनं लायसन्सचा फोटो काढून मला पाठवला आणि गडबडीत लायसन्सचा लिफाफा हंस दिवाळी अंकात कोंबला आणि ती साफ विसरून गेली.

मागच्या शनिवारी तिनं जस्ट एक फ्लूक म्हणून पुस्तकांचं कपाट चेक केलं आणि टा SSS डा SSS

नव्या उत्साहात परत आर. टी. ओ. ला थडकलो.

त्यातही आज बॅजचा फॉर्म विकणाऱ्याची टपरी बंद होती.

अरे देवा!

ललित लेखनाचा प्रकार