Skip to main content

वर्ग फोडणे

मी लहान होतो तेव्हा शाळेत वर्ग फोडणे नावाचा प्रकार कधीकधी होत असे. म्हणजे आमच्या शाळेत तरी.

तर हा फंडा असा होता - पहिली ते चौथी या इयत्तांमध्ये प्रत्येक तुकडीला (प्रत्येकी) एकच वर्गशिक्षिका असायच्या. चित्रकला, व्यायाम, हस्तव्यवसाय अशा विषयांचा आठवड्यातला एकेक तास सोडला तर बाकी सगळ्या तासांच्या सर्वेसर्वा वर्गशिक्षिकाच. भाषा, गणित, सामान्य विज्ञान, इतिहास-भूगोल - सगळं त्याच शिकवायच्या.

लॉकडाऊन शिथिल केल्यानंतर...?

फार थोड्या ठिकाणी नवीन रुग्णांची संख्या सातत्याने कमी होताना दिसते आहे. किंबहुना बहुतेक ठिकाणी लॉकडाऊन शिथिल होणं, आणि रुग्णसंख्या वाढणं हे बरोबरीने होत आहे. देश ‘खुला’ करून आपण व्हायरसच्या आगीत तेल ओतणार आहोत. आपल्याला आवडो न आवडो, हे घडणारच आहे. त्यामुळे धोका कमी कसा करायचा यासंबंधी मार्गदर्शन करायचा इथे प्रयत्न केला आहे.

हॉरसशू क्रॅबस अँड शू बर्ड्स - पुस्तक परिचय

पुस्तकविश्ववरती फार पूर्वी लिहीलेला एक पुस्तकपरिचय सापडला. कोणी डेलावेअरचे आहे का? लुइस नावाचा डेलावेअरमधला भाग अतोनात निसर्गसंपन्न आहे. एकंदरच डेलावेअरला पक्ष्यांची विपुलता आहे.
________________________________
https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/51r-66YSGiL._SX384_BO1,204,203,200_.jpg
.

तुम तो ठहरे स्वदेशी , अर्थात ‘साले आमची संपत्ती भारताबाहेर नेतात !

स्वदेशीच्या मुद्द्यावर चळवळी सुरु झाल्याला शंभरावर वर्षं झाली. तेव्हाचं एक ठीक होतं : कंपन्याही परदेशी होत्या, आणि त्यांना झुकतं माप घालणारं सरकारही त्यांचंच होतं. पण आजही “अरे स्वदेशी वापरा, स्वदेशी ! आपल्या देशाची संपत्ती ‘बाहेर’ जाऊ देऊ नका रे, बाबांनो !” अशा स्वरूपाचे, देशाभिमानाला आर्थिक फुंकर घालणारे नारे अधूनमधून ऐकू येतात. थोडा काळ चलनी नाण्याप्रमाणे खणखणतात; फेसबुक, वत्सापी फिरतात, आणि विरून जातात.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

आत्मनिर्भर

मार्ग खडतर, लक्ष्य दुर्धर होत गेले
आणि अंतर आत्मनिर्भर होत गेले

शब्द जितके आत्मनिर्भर होत गेले...
अर्थ सारे अस्थिपंजर होत गेले

सुख जगू शकलेच नाही त्या ठिकाणी...
दुःखसुद्धा फक्त जर्जर होत गेले

बांधण्यासाठी नवे सेतू फुकटचे
माणसांचे स्वस्त पत्थर होत गेले

चालणे नशिबात होते का म्हणू मी...
राहण्यासाठी कुठे घर होत गेले?

प्रश्न पुसणे बंद केले मी कधीचे
मौनही माझे निरुत्तर होत गेले

- कुमार जावडेकर

थेरप्युटिक नेचर वॉक

आम्ही कॉलेजात होतो तेव्हाची गोष्ट. रविवारची सकाळ होती. मी पोहे खात न्यूझीलंडची कोणतीतरी वनडे मॅच बघत होतो एवढ्यात मह्या घरी आला.

"गॅव्हिन लार्सन सोड भेंजो, हे बघ काय," असं म्हणत तो बाजूला बसला आणि क्लासच्या बॅगेतनं बरीच चकाचक पॅम्प्लेट्स काढून त्यानी टीपॉयवर ठेवली. "माझ्या क्लासमधला समीर सुट्टीत इंग्लंडला गेला होता. तिकडे हॉटेलात रिसेप्शनला टुरिस्ट पॅम्प्लेट ठेवली होती ती सगळी उचलून आणली साल्यानी. मी म्हटलं मला दे. झेरॉक्स काढून उद्या परत द्यायच्या बोलीवर दिली."

"आता तू काय लोणचं घालणार त्यांचं?" मी पोह्यांचा बकाणा भरत बोललो.

ललित लेखनाचा प्रकार

घे भरारी..

घे भरारी..

स्वप्नसुखांचे लेवुन पंख
घे भरारी गगनात
आभाळ आहे तुझेच परि
तु तुझिया मायेला विसरु नको

श्वासात घे भरुन तु
ती अविरत ऊर्जा त्या भानुची
घे भरारी गरुडापरि तु
असुदेत एक नजर भूवरी

नंदादीप तो जळत राहो
तुझ्या इच्छा-आकांक्षाचा
निसर्गाचे ते अनमोल देणे
तु परतवत रहा त्याला..

- Dipti Bhagat

वाट..

वाट..

जुन्याच एका वाटेवर
वाट चुकले होते मी
आज पुन्हा मी
त्याच वळणावर
नवी वाट शोधते आहे

भांबावलेली आहे मी
गोंधळले ही आहे मी
पुन्हा पुन्हा वाट
शोधुन दमले आहे मी

अशी कशी मी ही वेडी
इतकी कशी मी
बावरलेली;
वाट स्पष्ट समोर असुन ही
वाट शोधत भटकणारी मी

वाट हरवली आहे
म्हणून जीवनात माझ्या
निराशेचा हा काळोख
देईल का मज
करुन कोणी
माझ्या नव्या वाटेची ओळख

अखेरीस कोणीतरी
हाक मजला दिली
हीच आहे ती वाट तुझी
अशी खात्री मजला दिली