Skip to main content

करोनाकाळातली मोहरीच्या दाण्याएवढया सद्गुणाची गोष्ट

या कोरोनाकाळात गेल्या दोन महिन्यांत संध्याकाळी एका विशिष्ट वेळी मी माझ्या खिडकीत उभा राहून बाहेर रस्त्याकडे बघत असे. त्याच वेळी आमच्या शेजारच्या बिल्डिंगमधल्या दोन तिशीतल्या स्त्रिया नित्यनेमाने आमच्या बिल्डिंगसमोरच्या रस्त्यावर दोन मोठ्या पिशव्या घेऊन यायच्या आणि त्यात खुप सारे 'डॉग फूड' आणि 'कॅट फूड' घेऊन यायच्या व ते रस्त्यावरच्या बेवारशी कुत्र्या-मांजरांना खाऊ घालायच्या.

ललित लेखनाचा प्रकार

कोकणची करोना कैफियत

मुंबईहून येणारे माणसांचे लोंढे, वाढत्या स्थलांतराबरोबर कोकणातल्या कोरोनाग्रस्तांचा वाढता आकडा आणि या सगळ्याला हाताळण्यात सपशेल अपयशी ठरलेली सरकारी यंत्रणा यांचा एक दुर्दैवी ग्रहयोग कोकणच्या पत्रिकेत डोकावतोय. त्यामुळे कोकणाचं भविष्य वर्तमानापेक्षा जास्त भयानक होईल की काय अशी शंका मनात डोकावत्ये.

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: करोना चॅप्टर ३१ मे २०२०... डी-डे

चला ऑल सेट !

रात्री मास्क, ग्लोव्ह्ज वगैरे सगळी तयारी केली.

बायको तर बॉर्डरवर चाललेल्या जवानासाठी होतात तशी सेंटीमेंटल झाली होती.

"अय जाते हुए लम्हो जरा ठेहरो" वाजणार असं वाटायला लागलं...

महादेवाची फॅन असल्याने बिचारीने रुद्राक्षाची माळसुद्धा बॅगेत टाकली.

सकाळी झटपट उठून वाकड ब्रिजवर तीन मुलं आणि पुण्यातील सत्संगी कोऑर्डिनेटर हरीश ह्यांना भेटलो.

अमित पटेल, कुशलेंद्र पटेल आणि सिजू पटेल.

तिघेही लहानखुऱ्या चणीचे.

अमित आणि कुशलेंद्र देखणे टीनएजर,

ललित लेखनाचा प्रकार

करोना : आज ‘मास्क’वर बोलू काही...

लॉकडाऊनचे निर्बंध शिथिल केले जात आहेत तेव्हाच सावधगिरी बाळगणे गरजेचे आहे. अनेक कारणांनी मास्क वापराच्या संदर्भात उलटसुलट मतप्रवाह प्रसृत झाले आहेत. प्रस्तुत लेखात मास्कचं महत्त्व सोप्या शब्दांत मांडायचा प्रयत्न केला आहे.

बागकामप्रेमी ऐसीकर २०२०

मला २०१९ पर्यंत नारळाचं झाड आणि क्याक्टस - एवढा ढोबळ फरक ठाऊक होता.
आणि वडाचं झाड.
बाकी झाडं जवळपास सारखीच वाटायची. म्हणजे फार तर मोठी-मध्यम-छोटी इतका फरक समजायचा.
पण मोठे लोक जसं एखाद्या झाडाखाली उभं राहून - "कलमी आहे, पानंच बघा ना!" वगैरे म्हणून माना डोलावतात, तसलं काही कळत नाही.
निव्वळ पानं बघून झाड ओळखणं तर जादू वाटते.

धाग्याचा प्रकार निवडा:

माहितीमधल्या टर्म्स

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: करोना चॅप्टर ३० मे २०२०

शुक्रवारी मित्राशी पुन्हा एकदा कन्फर्म केलं.
तो म्हणाला आज थोडं काम असल्यामुळे शनिवारी निघेल त्या पोरांना घेऊन.
म्हटलं ठीक आहे तीनही मजूर पोरांचं आधार-कार्ड, मेडिकल सर्टिफिकेट वगैरेचे फोटोज वगैरे रेडी करूयात तोवर.
सगळी तयारी करून मी शेळ्यांची स्वप्नं बघत पुन्हा शुक्रवारी झोपलो.

शनिवारी उठल्या उठल्या मित्राचा मेसेज,
"बायको अजिबात हो म्हणायला तयार नाहीये, सॉरी"

भरोशाच्या म्हशीला टोणगा #$%^

ललित लेखनाचा प्रकार

कौतुक कुणाचं  करावं ?

कौतुक कुणाचं  करावं ?कौतुक  कुणाचंही करावं 
पहिल्या पावसात चिंबलेल्या मृदगंधाचं करावं ,
न्हालेले केस झटकताना होणाऱ्या तिच्या विभ्रमांचं करावं , फेसाळत्या किंगफिशरच्या पहिल्या चरचरीत घोटाचं करावं ,
बॅट्समनला  क्रिझबाहेर खेचणाऱ्या बेदी , प्रसन्ना च्या फ्लाईट चं  करावं ,
बॅट्समनच्या पुठ्ठयामागून काटकोनात  चेंडू घुसवणाऱ्या शेन वॉर्नचं  करावं ,

रॅन्डम व्यवसाय (१)

"अरे, किती वर्षांनी भेट झाली. आणि खरं सांगू का, या स्कूल रियुनियनला भेट झाली नसती तर तुला ओळखलंच नसतं!"

"स्वाभाविक आहे रे. वीस वर्षांनंतर भेटतोय आपण. दहावीच्या रिझल्टनंतर पहिल्यांदाच. तू अमेरिकेतच होतास ना एवढी वर्षं!"

"अरे तेवढंच नाही. तू रापलायस केवढातरी. आणि तुझी हेअरस्टाईल? अगदी रास्ताफारियन झालास लेका!"

"आमच्या ड्रेस कोडचा भाग आहे रे."

"ड्रेस कोड? तू नेमकं काय करतोस?"

"पोतराज आठवताहेत? कडकलक्ष्मीची पूजा करणारे आणि स्वत:वर आसूड ओढून घेणारे?"

"म्हणजे??? तू तसं करतोस की काय?"

काळ्या पिवळ्या नवसाची गोष्ट: करोना चॅप्टर २८ मे २०२०

"टॅक्सीनामा"ची पुढची काही प्रकरणं लिहून तयार होती पण टाकायची इच्छाच मरगळल्यासारखी झाली.

पायपीट करणाऱ्या अश्राप जीवांचे हाल बघवेनात.
आपलं टॅक्सी चालवणं म्हणजे एक सुरक्षित उच्चभ्रु पोराचा गिमिकी चूष असल्यासारखं माझं मलाच वाटायला लागलेलं.
तसंही ते लॉकडाऊनमध्ये पॉजवर गेलेलं...

आतून काही छान वाटेना...

शनिवार-रविवार माझ्या गाडीतून साधारण २ (/३?) लोकांना ८ ते १० तासांचा ड्राइव्ह करून पोचवण्याचा ऑप्शन मांडला.
पण आपण काय सोशल मिडीया इन्फ्लुएन्सर वगैरे नसल्याने आधी कोणाचा फारसा प्रतिसाद आला नाही.

ललित लेखनाचा प्रकार